Wij deden een dagje sap......(mèt recept).

Wij deden vandaag een dagje thee en sap.

Er zat een beetje een schoonmaak-idee achter.

Gewoontes doorbreken, dat kan voor niemand kwaad.

We begonnen met zuurkool-sap en na die fles eentje vol bietensap.

 Tot slot nog een fles wortel-appelsap. 

Met zijn tweeën hè?

Verder liters en liters thee en tot slot

van deze dag een theelepeltje bio-bouillonpoeder

met warm water.

En ik ben daar niet echt goed in.

Ik kan soms een halve dag niets eten, maar als dat dan de bedoeling is

lukt me dat erg slecht.

Het weer zat ook niet mee hè?

Toen het donker werd, was ik er helemaal klaar mee. Ik weet het, het is buitengewoon kinderachtig.

Een dag....gewoon één dag niet eten. Tssss.

Maar ik had  gisteren ingrediënten gekocht voor een heerlijke salade en die moest ik maken.

Wij waren namelijk in Zwolle en naast museum de Fundatie (waar we ook waren) zit een prachtige natuurvoedingswinkel,

GooodyFooods. (KLIK)

En daar was een proeverij.

En daar zijn wij altijd voor te porren, voor proeverijen.

Umeboshi pasta had ik nog nooit gegeten.

Het is een pasta van  Japanse gepekelde pruimen.

Het heeft iets fris-zoetigs en ook citroenerigs.

Het  is niet goedkoop, maar je doet er lang mee.

En wisten  jullie dat je radijsjes in kleine plakjes kunt snijden en ze dan heel goed kunt wokken?

Ik wist het niet, maar de smaak wordt zachter. Heerlijk.

Goed, het recept:

SALADE VAN VELDSLA,WITTE BONEN EN RADIJS.

Ingrediënten:

Blikje witte bonen.

Bakje veldsla

Bosje radijs.

Eetlepel sesamolie.

Wortelsap

Tahin 

theelepel umiboshi-pasta.

Teentje knoflook, geperst

Snijd de radijsjes in plakjes en wok ze op een klein vuurtje een minuut of vijf.

Doe in een schaal en voeg de uitgelekte bonen toe en gesneden veldsla.

Over verhoudingen staat niets geschreven. Beetje op gevoel dus.

Maak een dressing van tahin, wortelsap en umeboshi pasta en voeg daar de geperste knoflook aan toe.

Wortelsap kun je natuurlijk kopen, maar je maakt het net zo snel zelf.

 Je raspt een stuk wortel en wringt dat uit in een (zak)doek. 

Handig als eerste babyslokje ook .

Wij aten er verder niets bij........ ;-) en genoten intens.

Ook van het kopje koffie toe trouwens.

Ossenhart en mayo.

Ik kocht zo'n prachtige tomaat 'Coeur de boeuf'. Je ziet ze nu overal en toen de natuurwinkel ze in de aanbieding had, wilde ik ze proberen.

Of ik ze nu zo lekker vind? Dat kan aan het moment en de tijd liggen. Ik zou ze vaker moeten eten om er echt een oordeel over te hebben. Prachtig vind ik ze wel.

Dit zijn bijzondere tomaten omdat ze anders rijpen dan andere tomaten. Ze rijpen namelijk van binnen naar buiten en dat maakt dat ze ook groenig (juist dan zegt men) lekker zijn.

Groenig zou je ze goed in koude gerechten kunnen gebruiken, rood juist in warme.

Ik heb ze maar als garnering op de vrij lompe pastasalade gelegd. Met zelfgemaakte mayo!! Nu ik van Hannah heb geleerd hoe simpel dat is, doe ik niet meer anders. Op zich niet goed.....echt niet goed.....maar wel bio. Dat dan weer wel!!

Recept mayo:

- twee eierdooiers

-250 ml zonnebloemolie

-twee theelepels mosterd

-zout en peper (niet te weinig)

-scheut azijn

-Griekse yoghurt

-eetlepel honing

-citroensap

Roer de eidooiers met de azijn, mosterd, zout en peper goed los met een vork en gebruik verder de mixer.

Ik zet de mengkom een beetje scheef, half op een theedoek anders is er weinig massa om te mixen.

Terwijl je mixt voeg je druppelsgewijs en later in een dun straaltje zonnebloemolie toe.

Als alle olie is opgenomen voeg ik (op aanraden van Hannah dus) yoghurt toe.

Ik gebruik romige Griekse yoghurt.Tot slot nog een lepel honing en naar smaak citroensap.

Vooral door de laatste ingrediënten bepaal je de smaak.

Favoriet bij de kinderen (die zijn 18+ hè) is de variatie met tomatenketchup, veel peper en een scheut whisky. Goed bij garnalen. (goed bij alles eigenlijk ;-))

Nu ik bovenstaande foto zie weet ik wat ik vergeten ben.

Moeskers moestuin (KLIK) vertelde ergens dat je ook 'lui' kunt zaaien. Gewoon een tomaatje uitdrukken boven de grond. Nu is mij dat niet gelukt, maar zaaiversie 2 is ook om te onthouden.

Zij smeert de zaadjes op een wc-papiertje en laat dat drogen. Eigenlijk heb je dan gewoon een zaaimatje. Nee, de link verwijst niet naar die handigheidjes. Die kon ik niet terugvinden en dit gaat ook over zaaien. Haar blog lees ik gewoon altijd met plezier en dat wilde ik even delen.

(mijn tomatenplantjes in de ochtendzon. Een stuk of 100, dus eh.....tomaten zat zou je denken)

Ik wens jullie een fijne dag. Het liefst met veel zonneschijn!

Een eerste slaatje uit eigen tuin!

Spinazie, rucola,

pluksla  en radijs.

Plus bieslook.

Zowel steel als bloem.

Daarbij komkommer, gedroogde tomaat en olijfjes.

Olijfolie en balsamico, peper en zout.

Wat een feest.

Pesto à la P.

Vorige week was ik met de klas bij Hannah in de tuin.

We maakten pesto.

Nu mag iets eigenlijk alleen maar pesto heten als het met basilicum, pijnboompitten en parmezaan gemaakt is, maar hey......Hannah woont in P. en pesto à la P. klinkt gewoon goed.

Wat belangrijk is, is de olijfolie. Daar valt of staat het mee. Je moet een lekkere, smaakvolle ietwat zachte olijfolie gebruiken. Niet met een bittertje. Ik neem meestal Italiaanse olijfolie.

Nu kun je alleen zevenblad gebruiken, maar ik gebruik ook rucola. Gewoon voor het volume, maar ook omdat ik de smaak van rucola lekker vind.

Ingrediënten:

Zakje rucola

Twee handen zevenblad

Aantal blaadjes daslook

Teen knoflook (of 2)

Stuk Parmezaanse kaas (of een harde zoutige kaas die er op lijkt)

Olijfolie

pijnboompitten (eventueel ook pecannoten, walnoten of cashewnoten)

Zout en peper.

Alle groen bij elkaar doen, maar een beetje achter houden. Een deel van de pijnboompitten toevoegen en de knoflook. Dit maak je tot puree met een staafmixer of in een keukenmachine. Doordat je olie toevoegt wordt het een smeuïge massa.
Jamie Oliver zei ergens in een programma dat ongeroosterde pijnboompitten een romiger smaak geven dan geroosterde. Dat scheelt alweer roosteren.
De rest van de noten hak je fijn, de laatste blaadjes ook.
De kaas rasp je op een fijne rasp en dit alles roer je door je prutje.
Het wordt daardoor iets minder fijn, dat vind ik altijd mooier.
Tot slot voeg je zout en (eventueel) peper toe.

Lekker met stokbrood, door gewokte spinazie of op een eitje.

Bon-dadel-bons, glutenvrij!

(Paleo-gluten-suiker-lactose-vrij, raw-food en vol van smaak!)

Afgelopen week was het broertje van een kind uit mijn klas jarig.

Alle kinderen die jarig zijn mogen de klassen rond.

Met traktatie (en soms ook zonder hoor, wij zijn niet zo precies).

Bedenk maar eens wat er allemaal in onze mond verdwijnt zo door het jaar heen.

Sinds kort hangt er een rooster in de klas.

De traktaties gaan nu naar de kinderen.

Meestal.

'Juf, mijn broertje heeft een glutenvrije traktatie voor jou!'

Pas na schooltijd kwam het er van.

Een heerlijke traktatie was het.

Zijn moeder vertelde dat ze hem in bed had horen oefenen de avond ervoor.

'Juf Carin, voor jou. Zonder gwuten'. (nou ja, zo stel ik het me voor ;-))

Hij zei niets hoor toen hij me de traktatie gaf, maar oooooo, ik vond het heerlijk.

Twee dagen later kreeg ik het recept. Het hangt in de keuken en is precies geschreven zoals de familie is.

Vandaag gemaakt, het is een eenvoudig en smakelijk receptje.

Dadels, cacao en rozijnen in de keukenmachine. Binnen een minuut is het een stevige brei.

Ik voegde gehakte pecannoten toe aan de massa. Gemengde noten lijken me ook heerlijk.

Het ziet er uit als een niet te bewerken smurrie, maar balletjes rollen gaat eenvoudig.

Tot slot door de kokos en klaar.........

Hierboven het recept. En stel nu dat heel Nederland aan de bon-dadel-bons gaat....

en zich dan ook aan het laatste punt houdt, dan boft hij toch maar mooi.

Je begrijpt dat ik één bolletje terzijde heb gelegd. Ik moet wel ;-).

Nasi met pindasaus: Glutenvrij!

Vroeger.....ja Vroeger, voor de tijd dat ik fulltime werkte en voor drie kinderen zorgde

kookte ik vaak uit dit boek.

Eenmaal aan het werk sloop er gemak in mijn koken.

Geen groente-tas meer, zo nu en dan de hulp van een pakje en snel boodschappen doen

van school, onderweg naar huis.

Nu ik glutenvrij eet merk ik dat ik dit kookboek weer erg vaak gebruik.

In Pakjes en zakjes en kant- en klaarproducten zit erg vaak tarwe.

Ik maak nu weer nasi op de 'ouderwetse manier'.

En weet je.....ik vind het smaakvoller.

Een aanrader dus.

Ik doe er vaak in wat ik in huis heb. Het liefst een grote bak vol groente, een goed gevulde nasi dus.

Stukjes knolselderij, venkel, prei, ui, paprika, champignons en geraspte wortel.

Het oog wil ook wat!
Van oorsprong is nasi een gerecht waarin allerlei restjes van de dag ervoor gebruikt worden. Traditionele nasi goreng is dus niet meer dan gebakken rijst, sojasaus en restjes vlees en groente. Nooit hetzelfde dus.

De tip om het vlees van te voren te marineren vind ik een goede.

Pindasaus maak ik nu ook zelf. 

Ja natuurlijk is dat simpel te doen, maar ik nam jarenlang mijn toevlucht tot een potje.

RECEPT PINDASAUS.

• 1 eetlepel olie
• 1 sjalot gesnipperd
• 1 teen knoflook fijngehakt
• 3 cm verse gemberwortel geschild en fijngehakt
• 4 volle eetlepels pindakaas met stukjes noot
• 200 ml kokosmelk
• 2 eetlepels ketjap manis
• 1 theelepel gemalen komijn (djinten)
• 2 theelepels sambal
• 1 eetlepel verse koriander grof gehakt

Ik voegde ook nog toe:

- theelepel koriander

- klein schepje palmsuiker.

Bak in de olie het sjalotje, de teen knoflook en de gemberwortel, voeg de komijn, koriander en suiker  ook toe en bak op een zacht vuurtje. Doe het prutje in een steelpan en voeg ketjap en kokosmelk toe.Doe ook de pindakaas en sambal erbij.Goed roeren. Denk eraan dat de saus dik wordt en houdt water bij de hand om eventueel te verdunnen. In het recept staat dat je er op het laatst verse koriander door kunt doen. Lijkt me lekker maar deed ik niet. Het recept komt van   A. llerhande.

EET SMAKELIJK!

Soep met pappadums: Glutenvrij!

Welke bouillon je gebruikt maakt niet uit. Je zou een krachtig bouillonnetje van schenkel kunnen trekken, een potje of blokjes gebruiken. Ik gebruik tegenwoordig bospaddestoelen-bouillon van Vitam (natuurwinkel) aangevuld met groentebouillon.

Pappadums (bij de AH, merk PATAK, in het rijtje Suriname, India, Japan ;-)) is een soort kroepoek van linzen- en rijstemeel en dus glutenvrij. Je bakt ze heel simpel in een laag olie. Niet te heet laten worden en binnen een paar tellen weer uit het vet vissen. Het is echt een kwestie van seconden.......

Is je pannetje niet groot, dan moet je ze in 4 stukken bakken. Ze groeien namelijk nogal in de pan.

Jullie kennen het wellicht, maar die pappadums zijn nieuw voor mij. Een heerlijke glutenvrije ontdekking!

EET SMAKELIJK!!

Ik dacht.........

Ik dacht zo aan het eind van het jaar dat het wellicht leuk zou zijn om een inspiratie-blog te maken.
Niet met mijn eigen ideeën maar met allerlei inspirerende plaatjes van Pinterest......en ik hoop dat er voor iedereen iets bij zit waarvan'ie denkt: 'Ja, dàt is leuk....of lekker.....of grappig.....of mooi........Je kunt bij veel items doorklikken om te zien hoe ze precies gemaakt zijn.


Allereerst wil ik jullie wijzen op het Oberufer Kerstspel op de Warmonderhof in Dronten. Dat is de enige Landbouw-opleiding die mensen opleidt voor het Bio- en BD-landbouwvak. De leerlingen spelen daar jaarlijks het Kerstspel maar, hoe zeg ik dat, op jeugdige wijze. Voorafgaand aan het spel kun je in de kas boerenkool eten. Mocht je na jaren het Kerstspel wel zo'n beetje gezien hebben.....dan is dit een heerlijke opfrisser.

Dit is natuurlijk geen tip voor dit jaar, maar voor 2014. Zie je ook de kerstboom? Na mijn blog over gekleurde rozen in de boom vind ik dit (30 witte en 3 rode roosjes) ook wel weer heel leuk.

Die prachtige gouden sterren-hemel vind ik ook de moeite van het onthouden waard.

Misschien knutsel je nog een lichtje en deze is toch vrij eenvoudig lijkt me. Een mooie basis om op door te fantaseren.........

Ach en deze lijkt me ook zo leuk om met kinderen te maken. Goedkope pasta kopen en een fles goudverf. Rood of gouden draad........ en de slinger kan zo in de kerstboom. Wit en zilver kan ook en is mooi op de wintertafel.

En dan DEZE. Die is toch ook mooi? Misschien kan er ook nog wel een klein kristalletje in het midden hangen.

OUD EN NIEUW is het eerstvolgende feestelijke moment. Eten maken voor veel mensen, voor elk moment van de dag. Dit vind ik een prachtig brood. Ik heb het niet gemaakt, maar als ik het zo zie lijkt het me te doen.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    Heb je jonge kinderen en wil je terugkijken op het jaar? Ik maakte vroeger lange stroken en deelde die in twaalven. Op elk deel kwam de maand van het jaar te staan. Samen met de kinderen blikte ik dan terug. Wat gebeurde er allemaal? Sommige maanden zijn makkelijk om een mooie tekening bij te maken (vakantie, verjaardagen bv.) Anderen zijn moeilijker en vragen wel wat voorbereiding. Zo heb ik van een aantal jaren een jaaroverzicht vol tekeningen van de kinderen. Het kan natuurlijk ook gewoon op verschillende papieren, maar een lange strook symboliseert het jaar mooier.....(vind ik dan ;-))

Zou het gaan sneeuwen en vriezen dit winter? Dan moet je dit zeker gaan proberen.

In het bos in Appelscha, waar wij ooit woonden hadden wij soms meerdere sneeuwbal-lantarens......zo sprookjesachtig  mooi!

 Op de WINTER-TAFEL stel ik me het komende jaar deze lichtjes voor. Simpel en misschien zelfs wel met ecoline te kleuren........Het is zout en lijm...meerdere lagen over elkaar. Op Pinterest hebben ze het steeds over Mod-podge en onlangs zag ik dat ook hier in een knutselwinkel. Het is volgens mij lijm en vernis in één.

Afijn, opdat er voor iedereen iets bij zit.
Gewoon gedaan, omdat het kan.
Voor het plezier.
Omdat ik jullie fijne dagen wens.

Hoor je de ganzen?

Ik was minstens twee weken niet in mijn moestuin geweest en er was heel wat veranderd. De zinnia's lagen plat en de kervelzaden waren overal ontkiemd. Dat wordt dus gewoon weer kervelsoep de komende week ;-)

De snijbiet, die het hele zomer een ondergeschikte rol speelde in de tuin, stond er stralend en fris bij. Het leek zelfs alsof de stengels licht gaven.

Prachtig rood en geel en zelfs in de pan bleef het een kleurenfeest.

Snijbiet heeft een speciale smaak vind ik. Ik houd ervan om het klein te snijden en te  roerbakken met knoflook, champignons, knolselderij. De smaak is licht bitter. Kan met spekjes, beetje bouillon om in te stoven en eventueel wat crème fraîche. Met rijst of aardappelen of met brood.

Wij deden er gehaktballetjes bij. Een berg groente met balletjes dus eigenlijk.

Ik hoef het niet dagelijks op het menu, maar zo nu en dan vind ik het goed te doen.

De tuin wordt steeds meer opgeruimd, het was er een mooie dag voor. We vonden nog twee pompoenen en de winterwortels die te laat gezaaid werden zijn nu toch echt eetbaar.

En steeds hoorden we ze. En zagen we ze. De wilde ganzen.........kleine groepjes, of een grote vlucht. Op weg naar het Zuiden. Wat vind ik dat toch altijd een bijzonder gebeuren.

'Dat is een teken' denk ik dan altijd. Van wat? Ja, dat weet ik ook niet. Een teken dat je goed moet opletten omdat wonderen nu eenmaal in kleine dingen zitten. Ik houd erg van 'tekens'. Alsof het een groetje van de engelen is.....

Eenmaal thuis bij de kachel kwam er een eind aan de bol van 1000 meter Unicat. Het regenboogkleed is af. Ik ben er blij mee.

Maar ja, wat nu? Er moet natuurlijk wel gewoon gehaakt worden, daar op die bank bij de kachel.

Ik denk dat het bijna tijd is om mijn spinnewiel voor de dag te halen.

Bijna........

Na hard werken moet je goed eten. Zalm- en tonijnwraps.

Ach, ik denk dat het meer de inspiratie is dan het werkelijke recept. Ik vind de foto's zo gezellig, vandaar.

Wij zijn de laatste tijd nogal van de wraps.

Van die rode, kleine wraps.

Ik vul een deel met rucola en tonijnsalade (mayo, ketchup, peper, kappertjes, fijn gesneden rucola en een  blikje tonijn)  en een deel  met zalm, rucola en zeewier-salade (Albert...). De wraps besmeer ik eerst met crème fraîche en dan besmeer en beleg ik ze met bovenstaande ingrediënten. Ik rol ze in plastic-folie en laat ze even opstijven in de koelkast.

Ach, en schuin doorgesneden en rechtop gezet ziet het er dan zo gezellig uit. Met wat laatste bloemetjes uit de tuin......

EET SMAKELIJK EN EEN FIJN WEEKEND!

Lekker simpel, pannetje voor één (of twee of veel ;-)): RECEPT HUMUS

Humus, Goemoes, Hoemoes of hoe de namen ook zijn, vindt zijn oorsprong in de Levant.

Ik vind dat een mooie naam, de Levant.

Levant komt van het Latijnse 'levare' en het Franse 'lever'wat beiden 'rijzen' betekent. Het land van de rijzende zon. De Arabische term is 'Majrek'.

Het gaat voorbij aan specifieke landen en het geeft ook aan dat er een enorme historie ligt, kijk maar naar het kaartje.

Zou ik er huidige landennamen bij noemen, dan verkeren we ogenblikkelijk in de actualiteit.

Veel van onze groente en fruit komt van oorsprong uit die streken, ook onze Hollandse appel!

Humus is feitelijk niet meer dan gemalen kikkererwten met toevoegingen.

Het is smakelijk en niet duur en daarmee een heerlijk hapje voor véél mensen.

Je kunt het natuurlijk kopen, maar zelf maken is zo simpel.

Ik nam:

Een glazen potje met kikkererwten (uitlekgewicht 215gr).

3 teentjes knoflook

een flinke scheut goede olijfolie

een kleine theelepel komijn

sap van 1 citroen

verse dragon (ik houd erg van die smaak)

een flinke eetlepel gomasio (of sesamzaad)

zout, peper

Laat de kikkererwten uitlekken maar bewaar het vocht.

Was het etiket van het potje (dan heb je een potje om het in te bewaren)

Doe alle ingrediënten in een keukenmachine en zet die aan tot er een homogene smeuïge massa is ontstaan. 

Gebruik het kookvocht als de humus te droog is of voeg nog een scheut olijfolie toe.

Dat is dus alles. Feitelijk heb je zo een heel goedkoop cadeautje (doekje om de deksel en klaar)

een lekker smeerseltje voor geroosterd brood of met een flinke scheut olijfolie een goede dip om brood in te dippen . O ja, en een stevige laag op een broodje met een plak geroosterde courgette is ook heerlijk (alles waar courgette bij kan is welkom op het moment).

 Een precies recept is het niet. Gewoon veel proeven tussendoor en toevoegen wat lekker lijkt.

Men voegt vaak koriander toe, maar daar moet je van houden. 

Een werkje van niks en daar ben ik gek op!

Mijn zoetzuur van courgettes.

Toen de courgettes gingen bloeien vond ik ze geweldig, die kleine schattige courgettebolletjes vond ik ook wonderschoon. Maar nu ineens ben ik ze zat.....ronde courgettes. Het zijn net pompoenen als je een beetje te laat bent. En nee, dat is niet leuk voor de jaarfeesttafel want binnen de kortste keren is het een kleine onooglijk plat geel rondje.....

Toen de aardbeien verwerkt moesten worden heb ik een keer jam en een keer aardbeiensaus gemaakt en inmiddels al potten weggegeven. Maar goed, daarvan geurde de keuken nog een beetje naar de naderende zomer

Dagelijks haal ik bieten, wortelen, ronde courgettes en peterseliewortel uit mijn tuin.

En ineens heb ik geen zin meer.

Ik wil alleen bloemen plukken, armen vol en niet moeten bedenken hoe ik alles ga invriezen of inmaken.

Ik mail met Hannah om te vertellen waar ik allemaal GEEN zin in heb.

Ik heb al zeker geen zin in het volgende : zoetzuur maken van courgettes.
Maar ja, ik moet er toch wat mee? 

Zij schreef dat ze diksap gebruikt in plaats van suiker. Geen denken aan......het moet ZOETzuur worden. Als ik ergens een hekel aan heb is het aan zuur.....
Het recept van Hannah vond ik ook zo op internet, maar ik veranderde er één ding aan.

                                ********************************

En dus is mijn recept het volgende:

1 kg. courgettes in blokjes van maximaal een cm. gesneden.

2 grote rode uien in dunne ringen gesneden.

3 eetlepels zout.

Dit hussel je door elkaar en laat je een paar uur staan.

Opkoken (jakkie):

1/2 liter azijn 

300 gr. biologische kristalsuiker

3 theelepels mosterdzaad 

2 theelepels geelwortel (kurkuma, koenjit)

1(kleine) theelepel venkelzaad (zelf bedacht, leek me een prettig zoetig smaakje), het oorspronkelijke recept is met dillezaad.
Laurierblad en jeneverbessen.

Je spoelt de groente na een paar uur  met veel water en laat het uitlekken.

Dan voeg je het toe aan het pruttelende azijn-prutje en kookt het een minuut of 5.

In de tussentijd heb je een aantal (ik had er 4) potten goed afgewassen een een minuut of 10 in een hete oven ( net over de 100 graden) gesteriliseerd. Dat leerde ik van een Bosnische vrouw toen ik vroeger een groentetuin had.Geen gedoe met soda en grote pannen. Werkt geweldig.

Onderin de potten leg je een laurierblad en twee jeneverbessen. Je vult de potten met groente en vult het geheel af met het vocht. Potten sluiten en een minuut of 10 ondersteboven zetten.

                                             ************************************

Tja, en als je dan de courgette al uren in het zout hebt staan, omdat je 's morgens nog vol goede moed bent, dan weet je dat je 's avonds moet doorzetten.

Eigenlijk is het een werkje van niks, maar die azijnlucht vind ik vreselijk en het is ook niet echt een klusje voor de zaterdagavond. En wat moet ik eigenlijk met zoveel potten zoetzuur?

Nu het klaar is (en ik geproefd heb) ben ik ineens enthousiaster.Het is echt zoetig-zuur en dat ene theelepeltje venkel geeft een lekker smaakje aan het geheel. Door de rode uien en de geelwortel heeft het ook een mooie kleur gekregen. Ik krijg bijna zin in boerenkool.

Recept: Pannetje voor één ! (of twee of drie ;-))

Omdat ik tegenwoordig regelmatig alleen eet (dat is iets anders dan echt koken) is elk idee voor een simpel pannetje-voor-één welkom.

Ik ben maar eens begonnen met de aanschaf van een klein ovenschaaltje.

Recept van Lief.......

Bak champignons ( ongeveer een half bakje, in plakjes gesneden), een ui en een teentje knoflook.

Voeg toe: beetje zout en peper, tijm of iets anders.

Snijd een klein ons ham in stukjes en bak even mee.

Roer daardoor 1/2 flesje kookroom.

Doe het geheel in een ovenschaal en beleg met kaas.

Verwarm de oven voor op iets van 150 graden en zet de schaal in de oven.

Ik kan daar nooit zo goed tijden bijzetten, maar het geheel moet pruttelend en wel uit de oven komen.

Snijd een broodje, of breek het en eet het schaaltje al dippend leeg. Dat is lekker weinig afwas (geen bord, geen mes, hooguit een vork)....

Ik heb er een keer rucola doorheen gedaan, maar natuurlijk kan er van alles door.

Het is wel handig als het 'dip-baar' is.....

O, en koud is het restje ook heel goed te doen. Na de eerste schooldag bijvoorbeeld.....

EET SMAKELIJK!