Ooit kreeg ik van iemand (en ik zou niet meer weten wie) een antiek babytruitje. Het was een beetje vervilt en verwassen, maar ik vond het prachtig. De kwastjes lieten een heel verleden zien, ik vond het patroontje prachtig, maar het was te klein en paste mijn kleine meisje niet.
En dus ben ik het aan de hand van het bestaande truitje na gaan breien.......
Dit heeft ze als klein meisje wel veel gedragen.
Het was de koffer op de kast die ik opende, waardoor ik dit weer vond.
Maar dit zocht ik helemaal niet. Ik was op zoek naar oude slofjes, omdat ik het patroontje daarvan gevonden had en zin had om slofjes te breien.
Ja, zin had om slofjes te breien.....waarom? Ik kan het je niet vertellen. Is het de leeftijd of is het de lente?
Ik vond ze ......
Een stukje zeemleer waar heel wat meters op gelopen zijn.
Zo hoorden ze te zijn:
En nu ga ik ze opnieuw breien. Zie al wel dat het patroontje een beetje anders is dan deze slofjes.....compleet met patroon (alweer een tut? Nee....een patroon) zal ik ze laten zien.
De zon schijnt, de tuin wacht, het boek wacht en mijn breiwerk lonkt.....wat zal ik kiezen?
Eerst die tuin......dan dat breiwerk en tot slot het boek. Zo zal het wel worden.



