Prachtig mooie dag!!!

Dit weekend (op moment van schrijven) deed ik een rondje, een rondje Nederland.
Omdat ik zou afreizen naar Den Haag, besloot ik een omweg via Twente te maken.
Kon ik even mijn vadertje zien.
Al twee jaar zit hij in een Verpleeghuis omdat hij meer en meer de weg kwijt raakt
als hij alleen is. Eind 2016 was dat een poosje een grote zorg, maar er wordt goed voor
hem gezorgd.

Mijn vadertje was ooit mijn vader maar de kwetsbaarheid maakt dat ik hem nu 'mijn vadertje' noem. Liefdevol. In het hele scala van dementerenden valt hij op. Sommige dingen vergeet hij, maar andere dingen heeft hij zo verschrikkelijk helder. Hij vindt zijn woorden moeilijk, maar als je tijd neemt en werkelijk luistert zegt hij vaak wijze dingen. Zijn wil om te weten is er niet kleiner op geworden en dus heeft hij nog altijd een abonnement op het Tubantia en krijgt hij elke zaterdag de Volkskrant.Gaan we samen graag naar Boekhandel Broekhuis en eten daarna een taartje bij maison Gustaf.
Zijn laatste aankoop? De biografie van Willem Wilmink. Hij heeft wel mijn ogen nodig om interessante boeken te ontdekken en wij vinden dat allebei een fijn uitje.

Afijn, ik kwam bij mijn vadertje en we bespraken de dagen. Wat ik had gedaan, wat ik ging doen.
Ik vertelde hem dat ik naar Pontus ging in Den Haag. 'Ach kind, dat is toch veel te ver' zei hij.
Toen ik vertelde wat ik er ging doen zei hij alleen maar dat hij geen idee had wie Daniël Lohues is.
Ook mijn zingen van 'Elk mens die hef zich een kruus te dragen' hielp niet en ik liet hem op mijn mobiel het een en ander horen. Ach, zijn gezicht klaarde ongelofelijk op. Het leek op Twents, hij verstond het en werd er vrolijk van. 'Een prachtig mooie dag' ontroerde hem en hij zat op zijn stoel mee te deinen. Ik vertelde er niet bij dat de setting anders zou zijn nu Daniël met zijn band zijn nieuwe plaat 'Elektrisch' ten gehore zou brengen. Ik beloofde hem wel een CD te sturen.


Met Pontus ging ik naar het Paard in Den Haag en wij genoten intens van de muziek, samen dansen en meebrullen op alles wat wij zoal kennen van Lohues. Mooie filosofie verpakt in een feestje.
Rockend, dansend, zingend en bier drinkend. Als je daar in Den Haag bij opkomst een flinke 'Moi' naar je hoofd krijgt, kun je niet anders dan 'MOI' terug roepen. Samen met Pontus was het tof en verschrikkelijk leuk. Terug via de A28 (A28, A28 ........klik hier ;-) ) en  na-genietend.

Eenmaal thuis kocht ik 'Hout moet' en stuurde die met een Drents kaartje naar Hengelo. Sinds hij daar woont maken 'de meiden' (en hij is dol op ze) ,hem dagelijks wakker met zijn favoriete muziek en ik ben benieuwd of dat binnenkort met een ' Prachtig mooie dag' zal zijn. klik hier ;-).

Heb je niets met Daniël Lohues? Hm, zou toch  gaan luisteren. Brutaalweg zou ik hem zo langzamerhand gaan vergelijken met Schmidt en Wilmink qua vertellen over van alles wat hij ziet en mijmert en bedenkt. Met mooie beelden, slimme woorden en vrije gedachten. Qua muziek vind ik hem vaak origineel en geniet ik van de grote variatie.  Is ook wat dat betreft mijn rondje Nederland weer rond en nam ik jullie even mee. ......

Zomaar......

En dan kom je weer op school na dat zorgverlof en vind je een cadeautje op je bureau.....

Dat moet iemand zijn die mijn blogs leest.

Zo'n kruiden-potje, waarover ik blogde, met een schattig bloemetje.

Wat een leuk en lief cadeautje vond ik dat.

De week beginnen wij met een korte muzikale opening in de hal boven. 

De ouders staan beneden te luisteren en de kinderen beginnen de dag zingend en wensen elkaar een fijne week.... Tegenwoordig leid ik dat en ik krijg daar steeds meer plezier in.

De muziek lag al klaar, het bloemetje erop.......

Wat wij zingen op het moment?

Round and round the earth is turning

en deze:
Land of the silver birch

en in de klas zingen we dit:
Crucem tuam

Een fijne week wens ik ook jullie!

Vergetelheid......

Kijk, daar verlang ik naar.
Vergetelheid.....gewoon zijn, geleid worden.
Niet bedenken waarheen.
Gewoon, in de stroom der dingen.

Herfst is in de lucht.
Ik voel het en ruik het, ik proef het en zie het.

van het WWW.

Mijn ramen zijn gelapt, de kaarsen gaan weer aan.
En ik zit op de bank (te haken) en laat het gewoon gebeuren. Lange tijd dacht ik geen afscheid van de zomer te kunnen nemen. Stopte ik het idee dat de kachel weer aan moest en mijn elektrische dekentje in bed weer weg. Maar nu....laat maar komen. Ik doe mee. Ik heb een nieuw vest, mijn omslagdoek ligt klaar.....














Oblivion.......the act of forgetting, vergetelheid.
Niet voor niets past daar de tango bij.
Volledig verbonden, in stilte volgen.......Leiden en Volgen in volkomen harmonie.


Voor mij is dit muziek met een grote betekenis. (kies er alleen de mooie plaatjes uit....het is wel erg veel tango ;-))

http://www.youtube.com/watch?v=ls-sHmm39gI

Gidon Kremer, Oblivion van Astor Piazolla.

van het WWW. Als je het dan over tango hebt......
Dit is tango voor mij.

Ik zie en voel er van alles bij....ook een verstilde herfst.
De bladeren die dwarrelend van de bomen vallen.
Het mos dat vochtig en rijk de aarde bedekt.
De dingen komen en gaan zoals ze komen en ik volg, houd niet tegen.
En ondertussen blijf ik stevig staan.....of bewegen.....zelf. IK.

van het WWW

Meer Fugain.......

Tja, nu ben ik eenmaal begonnen en nu wil ik het uitleggen ook.
Ik zal een jaar of 14, 15 zijn geweest en toen al hield ik verschrikkelijk van de Franse taal.
Ik zag op tv. een optreden van Michel Fugain et le big Bazar en was onmiddelijk verkocht.
Ik wil niet zeggen dat ik alles verstond, maar die enthousiaste mensen, de muziek en de boodschap grepen me.
Eigenlijk was Fugain een protest-zanger, een milde.
Hij is geboren in Grenoble en was zoon van een verzetsstrijder. Hij gaf zijn studie medicijnen er aan en stortte zich op film en muziek.

Bij vlagen luister ik naar zijn muziek en ik weet nog hoe afgunstig ik was toen mijn ouders speciaal voor een concert van hem naar Parijs togen. Ik dacht niet dat het mij ooit gegeven zou zijn om hem te zien.
Tot een dikke twee jaar geleden. Het leven van Fugain ging verder, hij werd ouder en trok niet meer rond met zijn Big Bazar of  Sa Compagnie. Hij verloor een kind, bleef samen met zijn Stéphanie, dacht ik.. Bij nalezen  zag ik vandaag ineens een artikel uit de Paris Match. Niks samengebleven met zijn Stéphanie. Hij is na de dood van zijn kind gescheiden blijkt. Hij vertelt daar open over. Hoe zij zich druk maakte voor een stichting en hij zich alleen maar terugtrok en hoe zij dan toch na 33 jaar uit elkaar groeiden.
Maar hij ontmoette een nieuwe liefde en treedt ook weer op.
En toen kwam hij ineens in Groningen. In Groningen. En ik was erbij, samen met mijn vader en moeder. Maf hoor, met pap en mam naar het theater.

Zijn liedjes zijn voor altijd met mij verbonden. Ik versta lang niet alles en ben zeker geen fan van zijn up-tempo-nummers die de hitparade haalden. Maar ooo.......wat ik nu echt het mooist vind? Ik kan maar moeilijk kiezen.

http://www.youtube.com/watch?v=dttgkYBEuHM
Dit is er wel één......Bravo monsieur le monde (al denk ik aan moeder aarde, hij heeft het over meneer de wereld.....maar de boodschap is mooi, nog altijd....of misschien wel juist nu)

En omdat ik vakantie heb en toch niets zinvols doe ik meteen een vertaling.

Bravo Monsieur le Monde,                              Bravo meneer de Wereld

Chapeau, Monsieur le Monde,                         Mijn petje af, meneer de Wereld

Même quand les gens diront                            Zelfs al zeggen de mensen

Que vous ne tournez pas                                 dat U niet altijd even mooi                         Toujours très rond.                                         draait.      

Bravo pour vos montagnes,                               Hulde voor Uw bergen

C'est beau, c'est formidable                               Ze zijn mooi en geweldig

Compliments pour vos saisons                           Complimenten ook voor de seizoenen

Qui nous donnent des idées                              Die ons de ideeën geven om

De chansons.                                                   liedjes te schrijven.

Bravo la mer, on n’a jamais                             Hulde aan de zee, men zag nooit         

Trouvé un vert plus blue                                 een blauwer groen

Un blue plus vert.                                           een groener blauw.

Aucune symphonie n’est riche                          Geen symphonie is rijker

D’autant d.’harmonies,                                    en vol harmonie,

Qu’un merveilleux tonnere                              dan een fantastisch onweer dat

Qui fait l’amour avec la pluie.                         de liefde bedrijft met de regen.

Bravo le vent, qui fait danser les blés                  Hulde aan de wind die het graan

Qui fait trembler les océans.                               doet dansen en de oceanen trillen

Bravo pour le soleil et la colère du volcan          Hulde aan de zon en de boosheid

                                                                       van de vulkaan

Bravo pour l’arc-en-ciel qui met de la joie          Hulde aan de regenboog die

Dans le coeur d’un enfant.                                  plezier brengt in het hart van

                                                                       een kind.

 

Bravo Monsieur le Monde,                                Bravo meneer de Wereld                       

Chapeau Monsieur le Monde                            Petje af, meneer de Wereld

Nous vous demandons pardon                           Wij bieden verontschuldiging aan

Pour tous ceux qui vous abîmeront.                   Voor elk die U ‘bekrast’.

Bravo Monsieur le Monde                                 Bravo meneer de Wereld

Bravo pour la colombe,                                    Hulde aan de duif,

Si vous lui laissez la vie                                  Als U die nu in leven laat,

Nous vous dirons simplement:                           Zeggen wij heel eenvoudig:

MERCI                                                            DANK U.

Ik hoop dat jullie begrijpen dat al deze prachtige foto's van het internet komen. Zou willen dat ik daar was waar ze gemaakt zijn........met dank aan Pinterest dus.

Hoop dat jullie door het gedateerde nummer, want dat is het natuurlijk wel, de schoonheid voelen die ik voel ;-)

En ,o ja deze is voor Lupineke......ik weet niet of jij ook fan van het eerste uur bent, maar dit vond ik zo prachtig. Fugain 15 ans apres: http://www.youtube.com/watch?v=Z6HJciQl-jk

En een beetje voor jou pap. Wat was ik verbaasd dat je gisteravond al belde over mijn vorige blog.

'Ik sta er wel gekleurd op zeg' zei je, maar kleur is nooit verkeerd.

Ik wens jullie een prachtige dag!

Vadertje leest.

Al maanden vertelt mijn vader dat hij mijn blog wil lezen, maar er op zijn computer 'niet opkomt'.....
Nu moet je weten dat mijn moeder degene was die een SMS verstuurde of een mail.
Hij taalde er niet naar en wilde er niks mee.

En nu is hij 83, mijn moeder is er niet meer en wil hij het ook kunnen.
Of, nou ja....willen......hij vindt dat het moet.

De mobiel heeft hij onder de knie.
Of, nou ja.....onder de knie.
Gisteren was Olle nog hier die vertelde dat hij een sms van opa had gehad.
'Wat schreef hij? 'vroeg ik.
'Niks'  zei Olle.
De kinderen SMS-en af en toe, maar hij weet niet hoe hij moet antwoorden.
Ik heb het hem verscheidene keren uitgelegd, voor gedaan, samen gedaan, laten doen.......
Gezegd dat hij gewoon maar wat letters moet typen en terugsturen, dan weten wij wel dat hij onze SMS gelezen heeft.
Het hielp niet. Hij neemt het ding trouw mee als hij op pad gaat, maar neemt niet op als er gebeld wordt.
Maar nu kan hij het. Bellen dan. Nee, niet omdat ik het hem geleerd heb.
'Die Pontus kan goed uitleggen hoor, nu snap ik het' . (en echt ik heb het wel 5 keer geprobeerd.....Maar Pontus, die kan pas goed uitleggen)

En nu de computer. Bij mij thuis liet ik het hem zien, maar bij hemzelf staat een oude trage computer....
En dus zat hij hier, als hij op bezoek was, op de laptop mijn blog te lezen. Maar hij wil het zelf ook kunnen.
Zaterdag heb ik het samen bij hem thuis gedaan.......en? Hij kan het nu.
Gisteravond belde hij. Hij had wel twee uur zitten lezen.
'Hoe vond je het pap?' Hij kon er geen lijn in ontdekken.
'Ja maar pap, dit zijn verhaaltjes die ik in de loop van 5 maanden schreef, daar zit ook geen lijn in'.
'Nee, dat klopt want ik zag hem ook niet.....En ik heb er wel wat spelfouten in ontdekt........2 of 3'.
'En die complimenten van die moeder over jou als juf ....ik weet niet of je dat nou op je blog moet zetten hoor'.
'Nee pap, dat is niet mijn blog, dat is haar blog'. Maar die zie je bij mij aan de zijkant staan. Daar staat dan boven:'Blogs die ik graag lees'.
'Maar ik zou wel oppassen wat je schrijft hoor. Ken je nou al die mensen die je blog lezen ook?'
'Nee pap, niet iedereen, maar doordat mensen reageren op jouw verhaal en jij weer op verhalen van hen, krijg je toch het gevoel elkaar een beetje te kennen'.
'Het is wel reclame voor de Vrijeschool hoor, dat vind ik wel mooi'.
Ik heb hem trachten uit te leggen dat er weinig mensen zullen zijn die, zoals hij, mijn hele blog in omgekeerde volgorde zullen lezen. Berichten vandaag geplaatst worden al snel historie.....
'O ja, en wie zet er dan ineens onder:' Geen label toegevoegd?'
Ik probeer uit te leggen hoe dat werkt, dat ik dat zelf doe en dat je aan de zijkant woorden ziet staan en.....en....'

Hij besluit zijn verhaal door te zeggen dat hij niet weet of hij nu dagelijks gaat lezen.......'Nee pap, dat hoeft ook echt niet'.

Ik vind het knap dat hij nu een beginnetje heeft gemaakt met die computer. Die ouwe schoolmeester. Aan de ene kant vindt hij dat hij dat moet kunnen, maar feitelijk heeft hij er gewoon helemaal geen zin in. Ben benieuwd of hij nu meer dingen gaat opzoeken. Hij genoot ook zo toen Majlis met hem samen op You tube zat en hem liet zien wat je allemaal kon luisteren van Michel Fugain of van Aznavour......

Speciaal voor hem. Deze link. Pap, klik het onderstaande maar aan........(er komt eerst reclame,dat hoort erbij pap)
http://www.youtube.com/watch?v=A6x83eEAdgs

Moi qui ne suis qu´un tout petit grain de sable,
Il m´arrive d´imaginer que je suis grand,
Que je suis capable
D´être formidable,
D´avancer à pas de géant,
Moi qui ne suis qu´un petit grain de poussière,
Je crois souvent que je peux faire tourner le vent,
Et que je suis libre,
Que tout m´est possible,
Que je peux arrêter le temps.
Mais si je lève les yeux, je me dis :
Je suis l´infiniment petit,
Je ne suis qu´un passant,
Accroché à ma vie comme à une terre
Perdue dans l´infiniment grand,
Je suis l´infiniment petit,
Je ne suis qu´un passant
Et je fais mon chemin à grands coups de rêves
Perdus dans l´infiniment grand.
Moi qui ne suis qu´un tout petit grain de sable,
Rien qu´une goutte d´eau jetée dans l´océan,
Moi qui voudrais vivre,
Qui voudrais survivre,
Qui voudrais arrêter le temps,
Je suis l´infiniment petit,
Je ne suis qu´un passant,
Accroché à ma vie comme à une terre
Perdue dans l´infiniment grand {x2}
Et je fais mon chemin à grands coups de rêves,
Perdu dans l´infiniment grand...

Wij zijn namelijk, lezers, nogal van het Franse lied. En al sinds de jaren 70 fan van Michel Fugain.

En mocht je denken dat wij denken dat het om ons draait hier in dit leven.....wij zijn de stroom.

Niet meer maar zeker niet minder dan dat. We zijn als korreltjes zand in de stroom van het leven.

We denken wel dat we alles kunnen en geweldig zijn, maar uiteindelijk zijn we in dit prachtige universum kleine korreltjes zand. We gaan onze weg, hebben grote dromen en zijn verloren in dit grote universum. Ik vind dat een geruststelling. Zonder ons zou de stroom worden onderbroken, maar meer dan een korreltje zand zijn we niet ;-).

Pencil thursday: de Orde Primates.

Majlis is een nachtje hier. Ze had broer Olle gezien en die had een cadeautje voor me.....
De CD die hij samen met zijn band, de Orde Primates,  had opgenomen.

Ik wist dat ik 'm zou krijgen hoor en had al gevraagd of 'ie kon inschatten of ik 'm vaak zou luisteren.

Hij en zijn vrienden maken erg maatschappij-kritische teksten, maar als ze zingen versta ik het niet.
Ik bedoel, ze zingen (laten we het zingen noemen) hard en spelen druk.......zoiets.

En toch vind ik ze geweldig. Ik vind het mooi hoe die jongens nu al een aantal jaar muziek maken met elkaar.
Weekenden afspreken en gezamenlijk eten en oefenen in het voormalige bejaardenhuis waar Olle woont.......
Stel je voor, een voormalig bejaardenhuis. (Misschien helpt het om er even een muziekje van de Orde Primates bij af te spelen.........HIER het linkje, dat helpt bij het voorstellen...o ja, de rechter gitarist is mijn zoon ;-))

OP JE PLAAT.....Pencil thursday!

 Ik leg 'm in de auto.....voor als ik 's morgens naar school rijd!

Een nieuwe oude tafel met positieve energie.

Kijk nu wat ik heb........
In mijn kleine achterkamer heeft deze prachtige tafel een plek gevonden.
Betekende wel dat er veel andere zaken moesten wijken......
Dat er verschrikkelijk opgeruimd moest worden.......
Dat de kast naar de andere kant van de kamer moest.....
Dat mijn blauwe-verzamel-borden-en allerhande andere zaken-kast opgedoekt moest worden.....
Dat het raam open moest om daardoor de tafel naar binnen te tillen.......


Technisch gezien blijft het de tafel van Vriend......
Dat vind ik fijn, dat er iets van hem bij mij staat....

Moet je je voorstellen, ik kan alles laten liggen en toch gewoon aan tafel eten.
Dat kon namelijk niet. Al lang niet meer.

En deze tafel is niet zomaar een tafel.
Hier zijn besluiten genomen, hier is heftig aan vergaderd.
Om de wereld beter te maken.
Om de cacao-boeren een eerlijke prijs te geven.
Om slaaf-vrije chocolade te maken.


Aan deze tafel is het besluit genomen om repen niet langer in keurige stukjes te verdelen.
Om ongelijke stukjes te maken.


Deze tafel is langzaam te klein geworden, omdat het goed gaat met Tony......en dat is een verheugend bericht vind ik.

Jaha....dit is wel even de oude tafel van Tony Chocolonely.

Vriend was in Amsterdam bij Tony en  mocht hem hebben, mits hij hem meteen meenam.
2,60 m. achterin een Caddy......en met de deuren open is hij vervoerd, van Amsterdam naar Drenthe.
Gewoon de IJssel over, tussen de hunebedden door.
En nu staat 'ie bij mij.
En daar ben ik trots op.

Samen met de tafel kwam ook het jaar-ver fair-slag van Tony.
En omdat wij vorig jaar in de klas een reep hebben verdeeld en daarover naar Tony geschreven..........(ik vertelde over Vriend en veel repen in zijn auto en toen belden we hem en nam hij repen voor ons mee) staan we ook nog in het jaar-fair-slag.

Je snapt het al: hier is het linkje

Tot slot nog even een weetje (en je kunt er heeeeeeeeeeel veel vinden op de site)
Hebben jullie wel eens een reep van Tony Chocolonely moeten verdelen?
Welnu, het zijn niet zomaar bedachte stukjes.....

Is dit ook een beetje reclame? Ik geloof het wel, maar ik vind het kunnen. 

Pencil thursday: 'MENSCH DURF TE LEVEN!'

 Bijna 100 jaar geleden schreef Dirk Witte een prachtig lied: 'Mens durf te leven!'

Dirk Witte werd geboren als zoon van een schoolhoofd (ha!) en schreef al op jonge leeftijd liedteksten.
Zijn lied 'Mens durf te leven' schreef hij in 1917, bijna 100 jaar geleden. De tekst is nog steeds actueel en voor 100 jaar geleden beslist wat vrijgevochten te noemen.

Jean-Louis Pisuisse zong het lied en zo ken ik het ook. Mijn moeder had vroeger een LP met oude cabaret-liedjes......naast Beethoven en Mozart (zij hield van zwaar) kon ook die muziek door het huis schallen.....

Bij mijn you-tube-bezoek gisteren kwam ik via een omweggetje bij Wende Snijders en vond haar versie prachtig.

En dus:
Pencil Thursday:

En natuurlijk een aantal versies..........

Ik zou denken dat je HIER Pisuisse hoort, maar dat weet ik niet zeker. Ook Dirk Witte heeft gezongen, maar was niet heel succesvol. Hij kon zijn eigen teksten maar moeilijk onthouden.

DEZE versie van Wende met haar expressieve hoofd vind ik prachtig........

En ja, voor de volledigheid dan toch ook nog DEZE!

Met je kop in de hoogte,

En neus in de wind.

En lap aan je laars

Wat een ander dan vindt.

Houd een hart vol van warmte, 

En van liefde in je borst.

Maar wees op je vierkante meter een vorst.

Wat je zoekt kan geen ander je geven.

Mens, durf te leven.

(waarom zit daar nou een spatie? Die bedoel ik daar niet!)


Durf jij te leven, precies zoals je zou willen?

Wie wil er nu niet een bloem met een boodschap?

Vandaag nam een juf afscheid die een aantal weken bij ons heeft gewerkt.

Ze had met de kinderen van de klas iets leuks gemaakt en presenteerde er ook één aan ons.
Zoooooooooooooooo simpel en zo leuk!!


Wat heb je nodig:
*Stockmar krijt .

 
*Stevig tekenpapier. (ik gebruik hier 120 grams papier).

Je maakt een mal van een bloem met 8 bladeren (dat is het simpelst denk ik)

Die knip je uit, trekt hem over op dik papier en knipt hem uit.

Kleur de bloem met Stockmar-krijt (kan denk ik ook met ander vet krijt)

Vouw de bloembladeren naar binnen.........

....en leg 'm in een schaal met water.

Hoe lang duurde het? Een minuut of 2? (ik maakte foto's en lette niet helemaal op de tijd)

Een bloem met een boodschap, hoe leuk is dat? Als je dan op de achtergrond DIT blij-makende lied hoort...........zou mijn dag  niet stuk kunnen!!!

(deze is in elk geval voor mijn Lief!!)

Maar......als je kind net de 'SCH' heeft geleerd is'ie ook leuk......

en voor een puber de boodschap: 'Doe jij de afwas?' ook ;-)

Wat zou jouw boodschap zijn en voor wie???