Prachtig mooie dag!!!

Dit weekend (op moment van schrijven) deed ik een rondje, een rondje Nederland.
Omdat ik zou afreizen naar Den Haag, besloot ik een omweg via Twente te maken.
Kon ik even mijn vadertje zien.
Al twee jaar zit hij in een Verpleeghuis omdat hij meer en meer de weg kwijt raakt
als hij alleen is. Eind 2016 was dat een poosje een grote zorg, maar er wordt goed voor
hem gezorgd.

Mijn vadertje was ooit mijn vader maar de kwetsbaarheid maakt dat ik hem nu 'mijn vadertje' noem. Liefdevol. In het hele scala van dementerenden valt hij op. Sommige dingen vergeet hij, maar andere dingen heeft hij zo verschrikkelijk helder. Hij vindt zijn woorden moeilijk, maar als je tijd neemt en werkelijk luistert zegt hij vaak wijze dingen. Zijn wil om te weten is er niet kleiner op geworden en dus heeft hij nog altijd een abonnement op het Tubantia en krijgt hij elke zaterdag de Volkskrant.Gaan we samen graag naar Boekhandel Broekhuis en eten daarna een taartje bij maison Gustaf.
Zijn laatste aankoop? De biografie van Willem Wilmink. Hij heeft wel mijn ogen nodig om interessante boeken te ontdekken en wij vinden dat allebei een fijn uitje.

Afijn, ik kwam bij mijn vadertje en we bespraken de dagen. Wat ik had gedaan, wat ik ging doen.
Ik vertelde hem dat ik naar Pontus ging in Den Haag. 'Ach kind, dat is toch veel te ver' zei hij.
Toen ik vertelde wat ik er ging doen zei hij alleen maar dat hij geen idee had wie Daniël Lohues is.
Ook mijn zingen van 'Elk mens die hef zich een kruus te dragen' hielp niet en ik liet hem op mijn mobiel het een en ander horen. Ach, zijn gezicht klaarde ongelofelijk op. Het leek op Twents, hij verstond het en werd er vrolijk van. 'Een prachtig mooie dag' ontroerde hem en hij zat op zijn stoel mee te deinen. Ik vertelde er niet bij dat de setting anders zou zijn nu Daniël met zijn band zijn nieuwe plaat 'Elektrisch' ten gehore zou brengen. Ik beloofde hem wel een CD te sturen.


Met Pontus ging ik naar het Paard in Den Haag en wij genoten intens van de muziek, samen dansen en meebrullen op alles wat wij zoal kennen van Lohues. Mooie filosofie verpakt in een feestje.
Rockend, dansend, zingend en bier drinkend. Als je daar in Den Haag bij opkomst een flinke 'Moi' naar je hoofd krijgt, kun je niet anders dan 'MOI' terug roepen. Samen met Pontus was het tof en verschrikkelijk leuk. Terug via de A28 (A28, A28 ........klik hier ;-) ) en  na-genietend.

Eenmaal thuis kocht ik 'Hout moet' en stuurde die met een Drents kaartje naar Hengelo. Sinds hij daar woont maken 'de meiden' (en hij is dol op ze) ,hem dagelijks wakker met zijn favoriete muziek en ik ben benieuwd of dat binnenkort met een ' Prachtig mooie dag' zal zijn. klik hier ;-).

Heb je niets met Daniël Lohues? Hm, zou toch  gaan luisteren. Brutaalweg zou ik hem zo langzamerhand gaan vergelijken met Schmidt en Wilmink qua vertellen over van alles wat hij ziet en mijmert en bedenkt. Met mooie beelden, slimme woorden en vrije gedachten. Qua muziek vind ik hem vaak origineel en geniet ik van de grote variatie.  Is ook wat dat betreft mijn rondje Nederland weer rond en nam ik jullie even mee. ......

OP FIETSE.

winter 2016

Drie keer per week fiets ik.

Een half uur.

Nee, ik fiets niet alleen en nee, ik ga nergens naar toe.

Op commando trap ik zwaarder en zwaarder.....

net als Ellen.

Zij een nieuwe hartklep en ik een pacemaker.

Wij zijn de enige vrouwen in het groepje van zes.

Bert heeft een hartaanval gehad en heeft een stent.

Nee, niet erfelijk belast, geen overgewicht, geen verhoogd cholesterol.

Wel een dochter van anderhalf. Veertig is Bert.

Kees heeft een paar jaar geleden zijn bedrijf verkocht.

Hij deed alleen nog maar dingen die hij niet leuk vond.

Nu had ie tijd voor vakanties. Twee keer maakte hij een reis en toen

ging het licht uit. 

Hij heeft een aantal by-passes. Een litteken bij zijn pols

en een hele streep midden over zijn borst.

Dan is er ook Joop. Joop is 50.

Hij voelde zich misselijk en toen hij thuiskwam ging hij onderuit.

Zijn vrouw had net de dag ervoor een opfriscursus BHV gedaan.

Zij kon hem meteen re-animeren. Binnen anderhalf uur was hij gedotterd

en hij wil met liefde meer betalen voor zijn ziektekostenverzekering.

Als dat geld dan maar naar het ambulance-personeel gaat. Die mensen verdienen dat.
Vorige week kwam zijn dochter van 13 mee.
Zij had haar vader onderuit zien gaan en heeft er nog last van.
Zij keek toe hoe hij fietste en daarna deden ze samen iets met een bal.
Plezier hadden ze.

En dan nog Peter.

Hij is erfelijk belast (verhoogd cholesterol), maar deed veel aan sport.

En toch heeft ook hij een aantal by-passes. Hij had wat vage klachten maar ging gewoon door.
Tot een fietstest helemaal niet goed ging.

winter 2016

Wij fietsen met zijn zessen drie keer per week een half uur.
Onze bloeddruk wordt gemeten en we plakken zelf pleisters en koppelen daar een kastje aan om onze hartslag te controleren.
En weet je?
Ik heb een hekel aan fietsen,altijd gehad, maar dit is leuk.
Na het halve uur fietsen olv. twee fysio-therapeuten mogen we zelf kiezen wat we dan nog doen.
Ik wandel op de loopband, doe wat op de crosstrainer en soms doen we een potje
tafeltennis. De Harten-dames tegen de Bypasses.
Neu, we houden de score niet bij.
Dat we het nog doen met onze nieuwe bedrading,omleidingen en batterijen,
dat vinden we al mooi genoeg.

winter 2016

Het is goed om weer zo fysiek bezig te zijn. Na afloop drinken we een kop thee en bespreken we wat ons bezighoudt.

Als daar tranen bij komen, vindt iedereen dat de gewoonste zaak van de wereld.

Het is dat hart hè? Daar komt alles samen. Het fysieke en het mentale.

Concentratieverlies, vergeetachtigheid, tranen, onzekerheid.....we moeten meer terugvinden dan alleen een goed ritme.

Weet je wat het is? Wij willen allemaal hetzelfde.

LANG WILLEN WE LEVEN,

IN DE GLORIA!!!!!

En dan even voor de leut: