Het sneeuwklokje.

Jaha, dit is geen  foto van vorig jaar ofzo.......

Wij deden onze boodschappen lopend en ineens zag ik ze.

Lief liep kwasi mopperend achter me aan......met de boodschappen.

Ik had mijn camera niet bij me, maar hij wel zijn AAI-phone.

18 januari, en ik zag ze!

 Ze stonden weliswaar in de luwte, de andere klokjes kwamen nog slechts als

puntjes uit de grond, maar toch.

Toen God-vader alle kleuren op aarde verdeelde, stond de sneeuw achteraan.

Toen die aan de beurt was, waren alle kleuren al vergeven.

'Je moet maar een ander vragen om een beetje kleur', zei God-vader. 'Mijn kleuren zijn op'.

De sneeuw ging naar het gras, maar het gras zei al zijn groen zelf nodig te hebben.

De narcis, de lucht, de papaver.....niemand was bereid wat kleur te delen.

Toen kwam de sneeuw aan bij het Lente-klokje.

'Heb jij misschien een beetje kleur voor mij?' vroeg de sneeuw.

Het klokje keek en zei:

' Ik kan wel een beetje wit van mijn kelkjes schrapen, heb je daar genoeg aan?'

De sneeuw was blij met het wit van het Lenteklokje.

'Als dank mag jij dwars door mijn sneeuwkleed heen groeien, en zal ik je ook niet schaden als ik val en jij je bloempjes al tentoonspreidt'.

Sindsdien noemen wij het Lenteklokje ook wel:

SNEEUWKLOKJE.

Kijk maar eens goed naar het binnenste kelkje van het Sneeuwklokje.

Zie je de groene vlekjes? 

(vrij...uit mijn hoofd naar een verhaal uit één of ander fabel- en sagenboekje)

Ik kan bijna niet wachten.......

Een moeder van een kind uit mijn klas maakt de prachtigste dingen van sprookjeswol.

Afgelopen voorjaarsmarkt kon je bij haar een zwanenvijvertje maken en toen maakte ze er ook één voor de klas. Wat was ik daar blij mee.....

Toen ze vlak voor de vakantie vroeg of ze nog  een wandkleed voor de klas zou maken,vond ik het gewoon jammer dat we een vierde klas zouden worden. Dan is het echt kleine er wel af. Een wintertafereel met spelende kinderen...nee....kabouters in een herfstlandschap ...mwah.

Ineens had ik een idee. 'Wil je niet een wandkleed van de Yggdrasil maken'? vroeg ik haar.
Ik wil niet zeggen dat ze bedenkelijk keek, maar ze gaf wel aan dat ze zich dan zou moeten verdiepen in de Edda. Daar wist ze niets van.

Het was zelfs nog voor de vakantie dat ze met een heel pakket stecils aankwam. Allemaal van internet. Ze was aan het studeren.  Tjonge, ik voelde me bijna een beetje schuldig.....

De vakantie is voorbij en de eerste week kwam ze al vertellen dat het project had stil gelegen. Dat ze het nu weer op ging pakken en dat het wel ingewikkeld was. Ze had weer dingen weggehaald die ze voor de vakantie gemaakt had........

En nu.....nu stuurde ze me detailfoto's. En ik vind ze zo ongelofelijk prachtig dat ik niet kan wachten om het geheel te zien en ze alvast met jullie wil delen.

Jullie begrijpen me vast, na het zien van deze foto's. Dit zijn maar kleine onderdelen van die enorme Yggdrasil. Het werk krijgt een prominente plek in de klas en volgend jaar.......o jee, een doos met vloeipapier en lavendel...om het heel lang te bewaren.

EEN ES WEET IK TE STAAN

YGGDRASIL HEET HIJ

HOOG EN MET HELDER HEILVOCHT BEGOTEN

VANDAAR KOMT DE DAUW IN DE DALEN VALLEN

AAN DE BRON VAN DE URD

STAAT HIJ EEUWIG GROEN

Zal ik haar naam noemen? Ik doe het gewoon. Op Pinterest heeft ze haar prikborden. Ze werkt ook in opdracht. Heel nauwkeurig en heel precies, rekening houdend met jouw wensen.

AUREA MADURO heet ze. (en ze leest dit vast ;-))

Arachne.

met dank aan Pinterest.

Ooit was er de Griekse Arachne. Zij kon prachtig spinnen en nog veel mooier weven. Godinnen zien alles en zo ook Athena. Zij besloot om Arachne onder haar hoede te nemen en haar alles te leren wat Godinnen weten van het spin- en weefvak.
Mensen kwamen kijken en vonden het spin- en weefwerk van Arachne zo prachtig dat ze verzuchtten:'Je kunt aan haar vaardige handen en prachtige werk wel zien dat hier Godinnen-krachten werkzaam zijn'. Dat vroegen ze keer op keer aan Arachne, maar die ontkende aan alle kanten.
Athena ontstak in grote woede en vermomd als oude grijze vrouw, ging zij naar de aarde om Arachne een lesje te leren (daar waren de Griekse Goden goed in. Om de haverklap togen zij, vermomd als aardse stervelingen naar de aarde om de mensen een les te leren.........en Goden om vrouwen te bevruchten ;-)).
Zij kwam bij Arachne en daagde haar uit tot een weefwedstrijd. Arachne lachte honend en maakt de oude belachelijk. Daarop liet Athena haar ware gedaante zien.
Alle mensen bogen en knielden, maar Arachne was niet bang en bleef fier staan.
De wedstrijd begon, zij zaten zij aan zij te werken en de een deed niet onder voor de ander.
Toch won Arachne uiteindelijk en Athena was woedend. Zij zon op wraak en maakte Arachne het leven zuur.
Toen Arachne uiteindelijk zelfmoord wilde plegen, en zichzelf verhing kreeg Athena medelijden (zou dat zo zijn?........voor mij voelt het als ultieme wraak) en bracht Arachne weer tot leven.

Diego Velázquez, de spinsters.

Zij veranderde Arachne in een spin en zei dat ze dan maar levenslang met een draad verbonden moest blijven. Arachne kon niet anders dan haar leven lang webben weven. Dag na dag, nacht na nacht.

Bron onduidelijk, mogelijk van T.Windley of M.Mahurin.

Na het lezen van mijn vorige blogs zal duidelijk zijn, waarom ik nu juist over Arachne blog. Webben te over.
Het is een fabel uit de Griekse mythologie waarin hoogmoed ten val komt. (de Romeinen maakten van Athena de Romeinse godin Minerva en lieten het verhaal hetzelfde, daar waren zij dan weer goed in).

Spinnen als oervaardigheid heeft mij altijd aangesproken. Vaak zeg ik dan ook dat ik in tijden van grote nood in elk geval het schaap kan scheren en iedereen van kleding kan voorzien.
Wanneer je in je eigen levensonderhoud kunt voorzien voelt dat als vrij en onafhankelijk. Een moestuin, kippen in de ren, een koe en en schaap in de wei en wie doet je wat. Zoiets.




Al spinnend kan ik daarover mijmeren. En ik mijmer dan verder. Was nu de wijze les dat je altijd naar de Goden (Godinnen) moet luisteren of juist dat je trots mag zijn op alles wat je kunt, welke prijs je daarvoor ook betaalt? Als je op afbeeldingen googelt, zul je zien dat de meningen daarover verdeeld zijn. Arachne wordt zeker tegenwoordig ook als een soort van rolmodel gebruikt. Misschien dan wel als lijdende (bewust verkozen ;-)), maar zeker ook als intens trotse, sterke en bewuste vrouw.

De wol is gesorteerd, de achterstand weggewerkt en er staat een grote zak klaar voor iemand die fanatiek prikvilt......Ik ga dus weer spinnen, mijmeren en bedenken wat ik toch met al die kilo's gesponnen wol zal gaan doen.........