Oogsten en verwerken......nee, geen recept.

Lekker simpel, pannetje voor één (of twee of veel ;-)): RECEPT HUMUS

Humus, Goemoes, Hoemoes of hoe de namen ook zijn, vindt zijn oorsprong in de Levant.

Ik vind dat een mooie naam, de Levant.

Levant komt van het Latijnse 'levare' en het Franse 'lever'wat beiden 'rijzen' betekent. Het land van de rijzende zon. De Arabische term is 'Majrek'.

Het gaat voorbij aan specifieke landen en het geeft ook aan dat er een enorme historie ligt, kijk maar naar het kaartje.

Zou ik er huidige landennamen bij noemen, dan verkeren we ogenblikkelijk in de actualiteit.

Veel van onze groente en fruit komt van oorsprong uit die streken, ook onze Hollandse appel!

Humus is feitelijk niet meer dan gemalen kikkererwten met toevoegingen.

Het is smakelijk en niet duur en daarmee een heerlijk hapje voor véél mensen.

Je kunt het natuurlijk kopen, maar zelf maken is zo simpel.

Ik nam:

Een glazen potje met kikkererwten (uitlekgewicht 215gr).

3 teentjes knoflook

een flinke scheut goede olijfolie

een kleine theelepel komijn

sap van 1 citroen

verse dragon (ik houd erg van die smaak)

een flinke eetlepel gomasio (of sesamzaad)

zout, peper

Laat de kikkererwten uitlekken maar bewaar het vocht.

Was het etiket van het potje (dan heb je een potje om het in te bewaren)

Doe alle ingrediënten in een keukenmachine en zet die aan tot er een homogene smeuïge massa is ontstaan. 

Gebruik het kookvocht als de humus te droog is of voeg nog een scheut olijfolie toe.

Dat is dus alles. Feitelijk heb je zo een heel goedkoop cadeautje (doekje om de deksel en klaar)

een lekker smeerseltje voor geroosterd brood of met een flinke scheut olijfolie een goede dip om brood in te dippen . O ja, en een stevige laag op een broodje met een plak geroosterde courgette is ook heerlijk (alles waar courgette bij kan is welkom op het moment).

 Een precies recept is het niet. Gewoon veel proeven tussendoor en toevoegen wat lekker lijkt.

Men voegt vaak koriander toe, maar daar moet je van houden. 

Een werkje van niks en daar ben ik gek op!

Van melkpak tot plattegrond.

Klas 4. De kinderen gaan hun blik op de wereld richten.
Aardrijkskunde en geschiedenis, maar zo noemen we het nog niet echt. In de vierde klas duik je in de geschiedenis van je stad en van de provincie.
Hoe zijn wij met de mensen op de aarde verbonden?
De aardrijkskunde leert ons hoe wij met de mensen in de ruimte verbonden zijn.
Wij zijn ook verbonden met de mensen in de tijd en dat leert ons de geschiedenis.

De eerste periode na de vakantie is een rommelige maar o zo logische periode.
Wij hebben de windroos en bestudeerd met behulp van een kompas. In de klas hangen gekleurde papieren met daarop de windrichting, zodat we weten waar het Noorden is, maar ook op het plein hebben we onze eigen windroos getekend.

Daarna hebben de kinderen een plattegrond van hun slaapkamer gemaakt. Hoewel verhoudingen nog niet belangrijk zijn, heb ik toch gewezen op een bureau dat 3x zo breed was als het bed.
Het te lange bed van een kind, en een klein vierkantje in een hoek......'Is het bed van je zusje wel 5x zo klein als jouw bed?'
Vervolgens kregen ze de opdracht om de weg van huis naar school te tekenen......oei, dat was geen gemakkelijke opdracht. Sommige kinderen weten feilloos hoe ze thuis komen, anderen hebben geen idee (en dat zijn dan de kinderen die met de auto komen). Een kind had wel 10 papieren nodig omdat hij helemaal in Buinerveen woont. Dat is dus echt ver weg. Een stralend hoofd dat af en toe tussen de tafels omhoog kwam. 'Ik moet nog één papier juf en dan ben ik thuis'.

Vorige week hebben we van melkpakken huisjes geknutseld. 'We gaan een dorp maken', was het enige dat ik erbij zei.

Een paadje naar de verharde weg.

Maandag hebben we tafels aan elkaar geschoven en met groene doeken bedekt. Er werden wegen gemaakt en water. Een brug en een park, wandelpaden en bomen, lantarenpalen en bootjes.
Een hele morgen waren ze ermee bezig en steeds zei ik: 'We zijn er heel druk mee, maar het zal niet lang blijven staan.

Wegen, parkeerplaats en dus ook een auto (geniaal hè?) en bomen.

 Bloemen voor het park.

Een heuse korenmolen.

Ik had ze rustig dagen zo hun gang kunnen laten gaan. Ze vonden het heerlijk zo met zijn allen te knutselen........maar ik had dat doel voor ogen en dus hadden ze een eindtijd.
En toen kwam het magische moment.
Ik zette een trap bij de tafels, had een zeef en poedersuiker en kinderen mochten het laten sneeuwen........ademloos keken ze toe. Vonden het prachtig al dat wit.......en hadden geen idee waar we naar toe gingen.

Toen eenmaal alles wit was hebben we nog één keer gekeken en vervolgens heb ik met de grote precisie alles, maar dan ook alles van tafel gehaald. De eerste reactie was natuurlijk een lichte teleurstelling, totdat ze zagen wat er over bleef. De uitroep: 'Heeeeeeee, het is een plattegrond' stelde me gerust. Kijk en het was zo magisch, dat ik DAAR dan weer geen foto van heb ;-).

Nu zagen ze ook de noodzaak van afspraken over de kleur van huizen, water en wegen op een plattegrond en dus groeide er een LEGENDA op het bord.Blauw voor het water, rood voor de gebouwen en grijs voor de wegen.

Na afloop heb ik gevraagd wat ze geleerd hadden en dat was ze volkomen duidelijk. 'Hoe een plattegrond precies werkt en wat een legenda is'.
Er wordt altijd gezegd dat je kinderen van te voren duidelijk moet maken wat het doel van je les is, ze moeten weten wat ze gaan leren. In dit geval wisten ze dat niet, maar was de verrassing en ontdekking groot. En de magie voelden ze. Soms moet je die magie opzoeken en dus niet vertellen wat ze nu precies zullen leren.
Nu is de stap naar de plattegrond van Assen en Drenthe een logische. Ze hebben een prachtige plattegrond van een dorp in hun schrift getekend en overmorgen gaan we op bezoek bij een kind dat in een hoge flat woont. Vanaf de elfde verdieping zullen we eens zien hoe de wijk eruit ziet, wat we van Assen zien.......en drinken we een glaasje sap. Of ik dat zelf verzonnen heb? Ja, dat van die flat.......maar de rest  is nu het Vrijeschool leerplan. En al is dat al bijna een eeuw oud, het klopt nog steeds in grote lijnen.
Ik geniet intens...... ontdek samen met de kinderen weer nieuwe dingen en het gevoel dat 'het klopt' geeft me veel energie.

Wij zullen niet zo lang stilstaan bij de geschiedenis van Assen omdat er veel kinderen 'van buiten' komen. Volgende week al hangt de kaart van Drenthe in de klas en kan iedereen zien waar hij of zij nu woont en daar kunnen we die windroos dan weer goed bij gebruiken.

De metamorfose van de jaarfeest-tafel.

De eerste week na de vakantie.

De tweede week.
Mooie zonnebloemschilderingen die we maakten.

De bootjes en vuurtoren hebben plaatsgemaakt voor de kabouterfamilie
die zeeschatten koestert.

De bloemen zijn verruild voor een herfsthuis met oogst naast de deur.

En zo is het nu. Soms hoef je maar kleine dingen te veranderen om nieuwe sfeer te scheppen.

Voor mij is de basis altijd belangrijk. Door de jaren heen heb ik een grote paddenstoel, grote kabouters, een lentefee, vuurtoren enzo verzameld. Grote dingen geven een goede basis. Een mooie stam, goede stenen.....verhogingen die overal onder kunnen.....

O ja, en overzichtelijke dozen waar in zit wat erop staat vind ik ook altijd belangrijk. Gelukkig zijn deze kinderen al groot genoeg om de boel aan het eind van het jaar voor mij te re-organiseren. Een heerlijk werkje vinden ze dat waarmee ze uren zoet zijn. Nieuwe etiketten op de dozen en juf kan zo, huppekee, vinden wat ze nodig heeft.

Ik kan bijna niet wachten.......

Een moeder van een kind uit mijn klas maakt de prachtigste dingen van sprookjeswol.

Afgelopen voorjaarsmarkt kon je bij haar een zwanenvijvertje maken en toen maakte ze er ook één voor de klas. Wat was ik daar blij mee.....

Toen ze vlak voor de vakantie vroeg of ze nog  een wandkleed voor de klas zou maken,vond ik het gewoon jammer dat we een vierde klas zouden worden. Dan is het echt kleine er wel af. Een wintertafereel met spelende kinderen...nee....kabouters in een herfstlandschap ...mwah.

Ineens had ik een idee. 'Wil je niet een wandkleed van de Yggdrasil maken'? vroeg ik haar.
Ik wil niet zeggen dat ze bedenkelijk keek, maar ze gaf wel aan dat ze zich dan zou moeten verdiepen in de Edda. Daar wist ze niets van.

Het was zelfs nog voor de vakantie dat ze met een heel pakket stecils aankwam. Allemaal van internet. Ze was aan het studeren.  Tjonge, ik voelde me bijna een beetje schuldig.....

De vakantie is voorbij en de eerste week kwam ze al vertellen dat het project had stil gelegen. Dat ze het nu weer op ging pakken en dat het wel ingewikkeld was. Ze had weer dingen weggehaald die ze voor de vakantie gemaakt had........

En nu.....nu stuurde ze me detailfoto's. En ik vind ze zo ongelofelijk prachtig dat ik niet kan wachten om het geheel te zien en ze alvast met jullie wil delen.

Jullie begrijpen me vast, na het zien van deze foto's. Dit zijn maar kleine onderdelen van die enorme Yggdrasil. Het werk krijgt een prominente plek in de klas en volgend jaar.......o jee, een doos met vloeipapier en lavendel...om het heel lang te bewaren.

EEN ES WEET IK TE STAAN

YGGDRASIL HEET HIJ

HOOG EN MET HELDER HEILVOCHT BEGOTEN

VANDAAR KOMT DE DAUW IN DE DALEN VALLEN

AAN DE BRON VAN DE URD

STAAT HIJ EEUWIG GROEN

Zal ik haar naam noemen? Ik doe het gewoon. Op Pinterest heeft ze haar prikborden. Ze werkt ook in opdracht. Heel nauwkeurig en heel precies, rekening houdend met jouw wensen.

AUREA MADURO heet ze. (en ze leest dit vast ;-))

Wat een dag....wat een dag......

Vanaf het moment dat ik wakker werd vanmorgen liepen de dingen anders dan bedacht.
En ook al ben ik dan een blije juf.....ik was chagrijnig (dat woord vind ik er al lelijk uitzien). Ken je het gevoel dat je er van baalt dat je zo in de mopperstand staat, maar tegelijkertijd vindt dat er ook wel alle reden is om te mopperen? En dan heeft dat meestal weinig met de kinderen te maken hoor.
Ik vond het een troep in mijn huis, ik vond het bijna nog een grotere troep op school en ergens vandaag was ik te kort door de bocht.......
En dus dacht ik vanmiddag, na het opruimen: ik ga wol kijken bij Knitted Knots. Da's nog eens wat anders dan met de voeten op tafel en aan de wijn toch?

De nieuwe wolwinkel in Rolde, een meter of 50 van mijn huis.
Geopend terwijl ik op vakantie was. Dus bij thuiskomst......ineens een verrassing.

Je moet weten dat er in Assen en omstreken niet echt een wolwinkel is. Die was er ooit wel, een goeie ook, maar toen kwamen de jaren dat er niet meer gebreid en gehaakt werd en groeide die mooie winkel tot een knutselhuis.





En dus ben ik blij met de komst van deze winkel. Wol? Wol kun je nooit genoeg hebben ;-)
Ik kreeg een kopje thee, ik keek en koos uit (ja eh.....ik kwam niet alleen maar kijken) en liet het nieuwe visserstruien-boek inpakken als cadeautje.
Heel belangrijk. Als iemand vraagt: 'Is het een cadeautje?' Altijd JA zeggen. Een cadeautje voor jezelf is immers ook een cadeautje?
Een boek over visserstruien en de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik dacht aan het boek over visserstruien dat ik begin jaren 80 leende uit de bibliotheek. Oefende er allerlei patroontjes uit, maar maakte nooit een hele visserstrui. Dus nu was het meer een impulsaankoop.........ik had immers een 'worstel'dag achter de rug. Een cadeautje vond ik op zijn plaats. Ik laat het nog even ingepakt liggen. Heb ik morgen of overmorgen weer een cadeautje.

De wol bij Knitted Knots is praktisch allemaal zuivere wol, zijde of katoen. Zij zijn begonnen als web-winkel, maar ze misten het contact met de klanten.
Ik ben altijd erg gevoelig voor mooie wol, wol met een verhaal of mooi gekleurde wol. En ik kan nooit kiezen. Ik heb zin om met zachte wol te haken......en het zal dus wel weer een babydekentje of - truitje worden. Als Lief vraag wat ik maak zeg ik steevast dan ik 'een dingetje' maak. En dus koop ik zachte wol. Voor 'een dingetje'.

Het dingetje wordt voornamelijk rood, met een beetje grijs, wit en blauw (zeg ik nu, maar het kan maar zomaar weer veranderen)

Er is wol uit Namibië, gesponnen door de vrouwen daar. Te dik voor een trui, maar prachtig voor een groot kussen of poef.

En wol met zijde uit Uruguay ......

Er is IJslandse en Noorse wol........en ook Nederlandse wol die in Denemarken versponnen is.

Er is betaalbare wol en er is duurdere wol en er is veel in natuur-tinten, maar ook fel gekleurde wol.

Lama-wol, heerlijk zacht....

......Dunne, ietwat harde, maar prachtige (ik dacht) IJslandse wol.

 En ook wol met zijde.....mooi!!!!

Ik vind het een prettige winkel en dat komt ook omdat ik zelden met een echt plan naar zo'n winkel ga, maar rommel en bedenk. Ik kan nooit besluiten en vind erg veel mooi........

En dus kocht ik ook nog wol om een randje en een picootje langs mijn omslagdoek te haken (bijna af maar mijn witte wol is op, moet ik eerst bijspinnen).....en dronk mijn kopje thee.

Last but not least. Ze verkopen Soedanwol in allerlei kleuren. Op de Vrijeschool leren kinderen in de eerste klas breien met dikke wol en houten breinaalden. Heel vaak vragen ouders waar zij die wol kunnen kopen omdat hun kind thuis ook wil breien.......Nu kan ik ze door verwijzen. Bij Knitted Knots verkopen ze die Soedanwol en ook mooie dikke breinaalden. 

En toen kwam de vraag. Of ik heel even op de winkel wilde passen terwijl zij pakjes naar het 'agentschap' ging brengen (pfff, postkantoren bestaan niet meer). Dan hadden mensen hun internetbestelling morgen al.....

Daar zat ik dan. Als winkeljuffrouw. Ik hoefde niets te doen, alleen maar op te passen en daar werd ik ineens erg zenuwachtig van. Temeer daar er net mensen binnenkwamen. Zij wilde een Noorse trui voor hem breien, maar hij had geen idee wat 'Noors' betekende. Ik bladerde wat, praatte wat en hoopte maar dat ze niets ingewikkelds zouden vragen of van mij verwachten. Dat deden ze ook niet hoor en het geheel duurde maar even. 

Met een mooie tas ( als dank voor het oppassen) vol wol liep ik die 50 meter weer naar huis.

Wat een dag........moeizaam begonnen, maar feestelijk afgesloten. Een blij mens ben ik weer.

En is dit reclame? Ik geloof het wel, maar het is ook eigenbelang. Een wolwinkel naast de deur. Wie wil dat nu niet?

Blij met iets lelijks.....

Mijn moeder had was dol op zonnebloemen. Waarschijnlijk had dat ook te maken met de vele vakanties die mijn ouders in Frankrijk doorbrachten. Zonnebloemen en lavendel.

Ik schreef daar al eerder over en voor mij zijn zonnebloemen onlosmakelijk verbonden met mijn moeder. Niet zoals bij Bertiebo en haar stervende vader in het ziekenhuis.
Zonnebloemen zijn voor mij verbonden met het leven van mijn moeder.

En dus geniet ik elke dag als er zo'n enorme zonnebloem ontluikt. Kunnen ze mij niet hoog genoeg zijn en kan ik er eindeloos naar kijken. Met die enorme rij metershoge zonnebloemen is mijn moeder er altijd een beetje bij als ik in mijn tuintje werk.
Ik zie zonnebloemen al van heinde en verre en heb moeite andere zonne-bloem-achtige dingen  in winkels te laten liggen, gewoon omdat het dan zo'n circus wordt in mijn  huis en ik ze niet werkelijk nodig heb.

Toen ik vorige week terugkwam van Schiermonnikoog stopte ik in Aduard bij de supermarkt.
En daar.....daar lagen ze.....en ik kon ze niet laten liggen.
Ze zijn zo verschrikkelijk foeilelijk, ja dat vind ik echt......maar het zijn die zonnebloemen. Die doen het 'm.
Lief keek er vol afschuw naar, hoe had ik ze kunnen kopen, maar ja.......ik kon niet anders (en ze waren maar 8 euro ;-)).

Ik presenteer hier: MIJN NIEUWE TUINSCHOENEN........
Voor in de tuin dus. Nee, ik zal er niet mee naar de winkel lopen, naar school of naar een feestje.
Maar in de tuin? Daar horen ze gewoon! Als ik daar op mijn bankje zit. Geniet van het uitzicht en bedenk welke zonnebloem ik vandaag zal plukken  om op een vaas te zetten.....