Google+ Followers

dinsdag 31 december 2013

Een gloednieuw jaar, wat zal het ons brengen??

Met een diepe buiging neem ik afscheid van het oude jaar.
Voor het komende jaar wens ik jullie en mijzelf:


Vazen vol uitbundigheid.




Een omgeving waar je met elkaar eenzelfde blikrichting hebt.



De mogelijkheid om je af en toe even terug te trekken.



Een jaar met veel, heel veel liefde.




Minstens elke dag een taartje.........


......en HUMOR, veel!





Een jaar waarin jij je stralende zelf mag zijn.




Een jaar waarin je denkt: Ik kan wel altijd over die paar kilo's blijven zeuren....
maar laat ik daar nu eens mee stoppen.



 Een jaar vol groeikracht en dan heb ik het niet over die billen van hierboven, maar de creativiteit van hieronder ;-)


 Creativiteit dus.



.....en gezondheid.



Waarin je tot de kern van je wezen komt (maar dat hoeft niet elke dag ;-))


Bescherming tegen regenbuien.


Een jaar waarin je blij en trots in de spiegel kijkt.


Velden vol bloemen.........


...en een heilig weten dat ook zij, die niet meer in het aardse zijn, toch altijd in buurt zijn.



En een jaar waarin dat wat je doet en wenst tot rijping zal komen.


Dit wens ik jullie en ook mijzelf van ganser harte toe......
Weet je wat?
Dat verdient een bloemetje! (en die is dan van mezelf, de rest komt van mijn speciale zonnebloemen-prikbord op  Pinterest.)




maandag 30 december 2013

Kerstboomverlichting. Idee II.

Eigenlijk volgt deze blog een beetje snel op mijn vorige, maar er is haast bij......
Je hebt er immers kerstboomlichtjes voor nodig!
Misschien hebben winkels de verlichting al opgeruimd, maar vragen kan geen kwaad.
Kerstboomverlichting gaat zelden in de opruiming, dus ze moeten het ergens opgeslagen hebben.


Een week of wat geleden blogde ik over het kerstsnoer met lampjes........de bloemenslinger.
Ik eindigde het bericht met: binnenkort nog een leuk idee met deze lichtjes.


Dus: De thema-doos (met kerstlichtjes).


Wat heb je nodig:
- Een stevige schoenendoos  (Manfield heeft mooie stevige        blauwe schoenendozen)
- Leuk papier, passend bij je thema.
- Kerstboomslingers
- Van alles dat past bij je thema, van spullen tot plaatjes, tijdschriftbladzijdes, bandjes en kantjes......
- Verf.
- Lijmpistool (dat is wel echt prettig).
- Snoer met 10 kerstlampjes. 

Ik maakte  met mijn klas Winterdozen in januari (ZIJ blogde er bijna 2 jaar geleden al over, lang voordat ik (op aanraden van haar) dat ook ging doen) .Ik maakte wel eens een Delfts Blauwe doos, een Kerstdoos, en met een groep 8 maakte ik als afscheid, bij het verlaten van de school een Afscheidsdoos. Met dromen voor later, herinneringen aan vroeger en foto's van de kinderen zelf.
Maar je zou ook zomaar een Vakantie-doos kunnen maken, een Strand-doos of een Spannende Doos, een Lente-doos, Vriendinnen-doos...
Het heerlijke aan het maken van dit soort dozen is dat je helemaal los kunt gaan. De A ction heeft de meest lelijke (en daardoor zeer bruikbare) spullen die weinig kosten. Plastic voorjaarsbloemetjes, beeldjes, vlinders en vogeltjes..........
Het enige dat belangrijk is, zijn de kerstboomlichtjes. Ik hoop dat jullie nog net op tijd zijn om er een stel in te slaan.



Ergens had ik nog een stick met oude foto's.......
De kwaliteit is matig, maar je krijgt een idee.
Een Kerstdoos.....en twee Heilige Dozen.......
Beiden hebben de verhuizing van bijna drie jaar geleden niet overleefd.......







Kinderen kunnen zich ook eindeloos vermaken met deze activiteit, door figuurtjes te tekenen en die, net als bij zo'n kijkdoos met een gaatje, rechtop zetten.
Ik wens jullie heel veel plezier. Mochten er mensen zijn die een doos maken, stuur me dan een foto. Dan schrijf ik een Dozen-blog II. Dat lijkt me  leuk!


PS: Knal ik dit weer net te snel op mijn blog. Sorry. Het is de bedoeling dat je 10 kleine gaatjes in de achterwand van de doos maakt en daar de lichtjes doorheen steekt. Dat ziet er aan de achterkant natuurlijk een beetje rommelig uit, maar aan de voorkant zie je er niets van. Zorg ervoor dat die gaatjes klein zijn, anders vallen de lichtjes eruit......Pffff, zou ik bijna het belangrijkste vergeten.....



zondag 29 december 2013

Op wilskracht.



Vanmiddag liepen wij een stukje........veel meer was het niet.
De bedoeling was anders, maar we vonden iets. Of liever gezegd: Lief vond iets.
En het moest mee naar huis. Hij wilde dat perse!
Een kilometer lopen is niet veel toch?




Maar als je dit dan mee terug moet nemen, wordt het een ander verhaal.

Puur op wilskracht werd de stam naar huis gerold.......op wilskracht.Ik liep voorop om de weg te overzien ;-), het verkeer te waarschuwen en de glühwein warm te maken.

Een tijdje geleden zag ik zoiets bij HAAR (nou.....tijdje....ik moest flink terugzoeken hoor ;-)) en ook bij ons zal binnenkort zo'n salontafeltje op wieltjes staan.
Eerst maar eens een tijdje te drogen leggen in de schuur en dan zien of we het oppervlak wat gladder kunnen schuren......

Het is toch ook mooi om straks blij te kunnen zeggen: 'Als jij er niet geweest was Lief, hadden we NOOIT zo'n mooi tafeltje gehad'.


I

Over hout gesproken.....
De nieuwe schaapskooi van Balloo is nu een kleine twee maanden geopend.
In het voorjaar keken we al eens......maar o, wat is het prachtig geworden.




In 2010 maakte ik deze foto van de oude schaapskooi, die later in vlammen opging.






De kooi is herbouwd in nieuwe stijl. Opener en lichter dan de vorige en met prachtige houten gebinten.
De herder was in het atelier bij een knappend vuurtje en wilde het liefst vertellen.......honderduit. 't Kan verkeren, dat maakte ik ook wel eens anders mee. De opluchting was groot. Na twee jaar in van die golfplaat-schuren lijkt alles weer een beetje bij het oude.



Er liepen schapen in het zonnetje en het eerste lammetje lag al in het stro.......




En een bezoekje aan  de tuin leerde ons het volgende.......We hebben nog steeds (kleine) preitjes (kleine) winterwortels en een boel kervel (een soepje deze week)
O ja en nog steeds #@%&Snijbiet.
De buurman had wat oude pompoenen laten liggen, opengebarsten, maar prachtig oranje lagen ze daar in de kale tuin.









zaterdag 28 december 2013

Sauna.

Voor mij betekent de sauna een heerlijke plek om in je eentje naar toe te gaan.
Daar waar ik uit eten gaan in je eentje een sneue bedoening vind, naar de bios eigenlijk ook, vind ik wandelen en naar de sauna gaan heerlijk alleen. Al die dingen oefende ik ook best lang ;-)

In de sauna hoef je niets met een ander. Er is wel een praatje te maken, maar als je dat niet wilt valt dat niet op. Ik neem mijn boek mee, heb mijn sauna-tas altijd achter in mijn auto staan en kom er doorgaans opgewekt en ontspannen vandaan.



Bloot in de sauna is van een totaal andere orde dan waar ook. Natuurlijk kijk je naar andere mensen, maar het is zonder oordeel. Geen lijf is perfect als je het bloot ziet rondlopen. Als het perfectie benadert concludeer je hooguit dat het lijf nog niet geleden heeft, nog aan het begin staat en geen kilometers heeft gemaakt.




Gisteren was ik in de sauna. En we waren met zijn tweeën. En het was vakantie. In vakanties komen er vaak hele gezinnen. Met kinderen. Hm....... al heb ik geen grote letters op mijn voorhoofd met 'JUF' .......toch gebeurt er dan wat in het zwembad. Moet er een praatje gemaakt......
In vakanties hebben mensen het zelfs nodig om in een stilte-sauna gesprekken te voeren...... Ik word meegenomen in een ziekenhuisverhaal, familievete en vakantie-herinneringen. Hm............zeg ik er iets van? Ik wil het niet horen, maar hoor het toch. En ik zeg er ook iets van. Er is een 'babbelsauna'.
Ooit zat ik in een sauna met twee Friese dames. Zij hadden elkaar een groot verhaal te vertellen in het Fries. De hoofdpersoon had dezelfde naam als ik. 'Sinneblom, njoggen-en-njoggetig, wie dat nit sissen kan.....Carin........nije dij.........' Sluit je dan maar eens af.




Lief laat zich daar uitgebreid verwennen. Massage hier, olietje daar. Hij houdt niet zo van de sauna. Maar hij wil dan wel een rondje meedoen.
We zitten net. Tegenover mij ligt een oude man. Ik schat hem minstens 80. Ik draai de zandloper om en hij vraagt me of ik de temperatuur wat lager zet. Ik vertel hem dat ik het een zandloper is, om de tijd in de gaten te houden. Hij vraagt me hoe laat het dan is, want om kwart voor 2 heeft hij een afspraak is en ik word alert..........
Daar zit ik dan. Op een ander te letten in plaats van op mezelf.
De man gaat rechtop zitten, zakt een verdieping en probeert zijn sloffen aan te doen. En ik zie het gebeuren.
Gaat het wel goed met de man? Zal ik het hem vragen? Is dat bemoeizucht? Ik vraag  het hem toch en ik krijg een brabbelend antwoord. Ik spring op, ga naast hem staan en grijp hem als hij zegt dat hij duizelig is. Lief springt ook op en in onze armen zakt hij zo weg.
Het enige dat je denkt is dan 'Naar Buiten'. Maar ja......dat is niet zo eenvoudig met een lijf dat niet meewerkt.......We doen het wel en krijgen hem buiten de deur en leggen hem op de grond. Van alles schiet er door mijn hoofd. Of doodgaan in de sauna erg is als je 80 bent. Dat ik ooit iets van een stabiele zijligging leerde. Dat ik een gebit zie dat er misschien uit moet? Dat er hulp moet komen.
Een andere man schiet te hulp, een vrouw rent naar een koude kraan en sopt haar badjas eronder.........
De man komt bij, blijft verward en is misselijk.........een emmer.....waar is een emmer...........
In al die hectiek staan we daar, zitten we daar, praten we wat.......en zijn mensen die er bij waren ineens heel dichtbij.We wisselen blikken, ik kijk recht in onbekende ogen.

Als er iemand van de sauna bij is en zijn vrouw ook laten we het los. Pfff..............we gaan eerst maar even zitten zeg. Later loop ik terug. De man zit op een stoel. Hij kijkt me aan en mompelt iets. Ik zeg dat ik blij ben dat ik weer in zijn ogen kan kijken. Wat is een lijf ontzield als de geest vertrokken is.......tjonge. Ik geloof dat ik toch een ambulance had laten komen, maar dat gebeurt niet. Een half uur later zit hij er nog. Met zijn vrouw.

Al is het een goede dag, hebben we ook genoten, dit blijft wel even hangen........
Later die dag speur ik naar de mensen die samen met ons in die sauna waren. Die ogen herinner ik me. Die bezorgde ogen, de blikken die we wisselden........maar ik zie ze niet meer. Ik zou niet weten hoe de mensen er verder uitzagen. Ik heb geen aanknopingspunten van een rode sjaal, een bril of gestreepte broek immers.

Het blijft rondzingen in mijn hoofd........zomaar een dagje sauna. 't Was me wat.



donderdag 26 december 2013

Een nieuwe wereld: De Morgenster!



Kerstavond rijden wij met voorgerecht naar zoonlief in Wageningen.
We pikken Majlis op, Pontus moet tot laat werken en kan er niet bij zijn..
Nee, Majlis zal die avond nog doorrijden naar Driebergen om met vriend op pad te gaan.
Op Kerstavond......

Ja, je denkt aan Nachtmis, samenzang en meer van dat soort dingen. Wat mooi dat ze zo op Kerstavond dingen ondernemen.

We eten heerlijk, het is knus en gezellig in dat maffe anti-kraak-pand waar Olle woont.
Wat een verschil met weken geleden. Nu woont er een vrouw bij hem. Hij had het al leuk, maar met bloemen, kaarsjes, tekeningen, spinnewiel en breiwerk ziet het er gewoon anders uit.

Wij rijden terug naar Oosterbeek, slapen daar en vertrekken al vroeg naar Rolde om daar alle kinderen, aanhang en mijn Vadertje te ontvangen.

Net op tijd zijn we, om de appeltaart op temperatuur te laten komen.
Mijn vadertje komt toch maar mooi weer gereden van Twente naar hier.
De kinderen komen of worden van het station gehaald, Plezier is er. Wat heerlijk dat zij er bij is. Nooit kende ik iemand met een passender naam dan zij.

En dan komen de tassen en de bloemen......de slaapzakken en de matjes, het eten en de Champagne.
En nu kom ik terug op de titel.....Een Nieuwe Wereld.

Majlis en haar lief waren dus op pad geweest op Kerstavond. Nee, geen Nachtmis.......zij waren de supermarkten rondom Driebergen afgeweest.
Vuilnisbakken nalopen........Kerstavond is een goede avond om dat te doen weet Majlis'Lief.




En dus heb ik een vaas vol bloemen, eten we een heerlijk soepje met bouillon getrokken van biefstuk uit een container, aangevuld met louter biologische producten (;-)) en horen we verhalen over sapjes, blikken soep en de wereld aan eten.
Zoon Olle doet ook een duit in het zakje. Vertelt hoe ook zij dat doen en ineens komen er ook pakjes sap op tafel. Vertelt hij hoe een vriend shampoo nodig had en zooooooo hoopte dat dat in een afvalcontainer zou zitten. En ja hoor, bij hun skip-tocht, drie flessen......Die vriend leeft al een jaar uit afvalcontainers. Koopt af en toe wat groente bij, maar dat is het dan ook.
Ik hoor het aan, verbaas me en moet er ook om lachen. In vuilnisbakken bij supermarkten kijken om daar spullen uit te vissen die op de datum zijn of bijna over de datum. 
Niet omdat je anders niet zou kunnen leven, maar als sport en omdat je het niet eens bent met de verspilling.
Ik kijk naar mijn rozen en geniet er dubbel van. Bijna had nooit iemand van deze rozen genoten.




Dumpster diving heet het.......of skippen.
Het heeft een naam en het is te lezen op Wikipedia.
Mijn kinderen doen dat dus, ik had geen idee.

Is vuilnis nog van iemand, of heeft iemand er al afstand van gedaan?
Met andere woorden: is het diefstal of niet?
In een aantal gemeenten is het verboden, maar het is een schimmig gebied. 
Iemand die aan skipping doet heet een 'Morgenster'. 
Dat vind ik dan meteen een antroposofisch verantwoorde naam. Het zou de naam van een kinderopvang kunnen zijn, of van een natuurvoedingswinkel.
Het schijnt dat je in sommige gemeenten een vergunning kunt aanvragen om legaal vuilnisbakken af te struinen, de Morgenster-vergunning. Majlis'Lief  wist dat niet, maar gaat er werk van maken.
Het lijkt hem geweldig om zo'n vergunning te hebben.




En verder? De meiden hebben lichtjes gemaakt, Majlis was ziek en lag veel op de bank (dat was misschien het enige minpunt. Tijdens het dumpster diven voelde ze het al aankomen).
We sjoelden onze jaarlijkse sjoelcompetitie en dronken op het leven, op dat wat we hebben, missen en wensen.

Vannacht hebben ze hutje mutje in de voorkamer geslapen. Het was een feestje om zo met elkaar te zijn. Met opgroeiende kinderen wil de samenstelling van de 'familie' nog wel eens veranderen, als je begrijpt wat ik bedoel, maar deze samenstelling was harmonieus, gezellig, sfeervol en mag zo wel blijven. Wat een leuk stel zo met elkaar.
En het feestje gaat  morgen voor hen gewoon verder. Dan trekt het hele groepje weer naar Wageningen voor een spelletjes-avond. Met Oud en Nieuw zullen ze elkaar ook weer opzoeken. En ja....Plezier gaat overal mee naar toe. Het is mooi om te zien hoe ze dat doen, samen feesten en delen en het allemaal zorg draagt  voor elkaar.



 En hoewel Majlis dus met en zonder dekentje op de bank lag en er rondom haar bloemenlichtjes groeiden, werden er ook spelletjes gedaan, veel spelletjes. 




Vanmorgen werd alles weer ingepakt om huis- of anderwaarts te keren......
Nee, geen schema of eindtijd.......en dus maar weer soep en brood en koffie en chocola.



Nu is alles weer uitgevlogen, elders afgeleverd en zijn we met zijn tweeën.
Stiekem rijden we even langs de supermarkt in ons dorp.........We zoeken de containers....zullen we?

Het huis is stil, de bank is weer van ons en we genieten samen na.
We zijn een goed team samen, concluderen we.
En Morgen???
Dagje sauna...
Wat een drukte!









maandag 23 december 2013

Ik dacht.........

Ik dacht zo aan het eind van het jaar dat het wellicht leuk zou zijn om een inspiratie-blog te maken.
Niet met mijn eigen ideeën maar met allerlei inspirerende plaatjes van Pinterest......en ik hoop dat er voor iedereen iets bij zit waarvan'ie denkt: 'Ja, dàt is leuk....of lekker.....of grappig.....of mooi........Je kunt bij veel items doorklikken om te zien hoe ze precies gemaakt zijn.


Allereerst wil ik jullie wijzen op het Oberufer Kerstspel op de Warmonderhof in Dronten. Dat is de enige Landbouw-opleiding die mensen opleidt voor het Bio- en BD-landbouwvak. De leerlingen spelen daar jaarlijks het Kerstspel maar, hoe zeg ik dat, op jeugdige wijze. Voorafgaand aan het spel kun je in de kas boerenkool eten. Mocht je na jaren het Kerstspel wel zo'n beetje gezien hebben.....dan is dit een heerlijke opfrisser.

Dit is natuurlijk geen tip voor dit jaar, maar voor 2014. Zie je ook de kerstboom? Na mijn blog over gekleurde rozen in de boom vind ik dit (30 witte en 3 rode roosjes) ook wel weer heel leuk.
Die prachtige gouden sterren-hemel vind ik ook de moeite van het onthouden waard.



Misschien knutsel je nog een lichtje en deze is toch vrij eenvoudig lijkt me. Een mooie basis om op door te fantaseren.........


Ach en deze lijkt me ook zo leuk om met kinderen te maken. Goedkope pasta kopen en een fles goudverf. Rood of gouden draad........ en de slinger kan zo in de kerstboom. Wit en zilver kan ook en is mooi op de wintertafel.

En dan DEZE. Die is toch ook mooi? Misschien kan er ook nog wel een klein kristalletje in het midden hangen.





OUD EN NIEUW is het eerstvolgende feestelijke moment. Eten maken voor veel mensen, voor elk moment van de dag. Dit vind ik een prachtig brood. Ik heb het niet gemaakt, maar als ik het zo zie lijkt het me te doen.                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    Heb je jonge kinderen en wil je terugkijken op het jaar? Ik maakte vroeger lange stroken en deelde die in twaalven. Op elk deel kwam de maand van het jaar te staan. Samen met de kinderen blikte ik dan terug. Wat gebeurde er allemaal? Sommige maanden zijn makkelijk om een mooie tekening bij te maken (vakantie, verjaardagen bv.) Anderen zijn moeilijker en vragen wel wat voorbereiding. Zo heb ik van een aantal jaren een jaaroverzicht vol tekeningen van de kinderen. Het kan natuurlijk ook gewoon op verschillende papieren, maar een lange strook symboliseert het jaar mooier.....(vind ik dan ;-))


Zou het gaan sneeuwen en vriezen dit winter? Dan moet je dit zeker gaan proberen.
In het bos in Appelscha, waar wij ooit woonden hadden wij soms meerdere sneeuwbal-lantarens......zo sprookjesachtig  mooi!

 Op de WINTER-TAFEL stel ik me het komende jaar deze lichtjes voor. Simpel en misschien zelfs wel met ecoline te kleuren........Het is zout en lijm...meerdere lagen over elkaar. Op Pinterest hebben ze het steeds over Mod-podge en onlangs zag ik dat ook hier in een knutselwinkel. Het is volgens mij lijm en vernis in één.

Afijn, opdat er voor iedereen iets bij zit.
Gewoon gedaan, omdat het kan.
Voor het plezier.
Omdat ik jullie fijne dagen wens.



zondag 22 december 2013

Kerstgevoel II

De reis is begonnen.......



In Oosterbeek moet Lief nog aan het werk en Olle heeft ons Kerst-avond uitgenodigd om daar te eten (en dat is in Wageningen, hier vlak bij) dus we hebben de kerstboom alleen gelaten en zijn naar Oosterbeek vertrokken.
Wij zijn nogal van het 'gangen verdelen' tijdens de Kerstmaaltijd. Iedereen doet iets.
Bij Olle zorgen Lief en ik voor het voorgerecht en bij ons thuis doen wij de 'rondom-alles' gang. Dat betekent dat ik van alles meeneem van daar naar hier en van hier naar daar. Eerste Kerstdag rijden wij dan in alle vroegte naar Rolde.

Nu is mijn huis in Rolde echt niet groot en iedereen blijft slapen.
Vanavond ging de telefoon. 'Mam, kan Plezier ook mee komen? Dat moet gewoon. Ik leg je nog wel uit waarom'. Vanzelfsprekend kan Plezier meekomen.
Ik dank Plezier nu al. Want ineens is er het 'Kerstgevoel'. Natuurlijk kan er ook nog een 9e mee-eten en slapen. Opa moet gewoon zijn slaapkamer delen en er kunnen ook wel 4 personen in de voorkamer.
Plezier knutselt ook graag en ik heb lichtsnoeren genoeg.....Zij wil vast ook wel bloemenlichtjes maken.
Veel jeugd in huis, daar houdt mijn Vadertje ook van. Het zal een spannende sjoel-competitie worden.






Ik ben wel blij dat ik maar een heel klein kerstboompje heb gekocht. Dan hoeft er tenminste niemand bij de geit in de stal.
Ik hoop zo dat het windstil en droog is die eerste kerstdag 's avonds. Ik heb nog een heel stel geluksballonnen. En geluk? Dat kan iedereen goed gebruiken en een groetje aan de engelen kan nooit kwaad.

We zullen proosten op het Leven, mijn vader zorgt voor de champagne, misschien wordt er een traan gelaten, maar het zal goed zijn om daar met zijn allen samen te zijn.