Google+ Followers

dinsdag 22 juli 2014

Over zonnebloemen en een markt.


Ben je in de Drôme, dan kan het niet anders dan over zonnebloemen gaan.
Ben je op pad en is het nog zo donker (zoals de afgelopen dagen), ineens knalt je zo'n veld met zonnebloemen tegemoet.
En dit jaar staan ze nog in knop of beginnen net te bloeien.
Ik ben van de foto's, lief is meer van het jatten.
En dus staat er een vaas met zonnebloemen voor onze tent.
Niet alleen omdat we zomaar van zonnebloemen houden, maar ook omdat ze een beetje bij mijn moeder horen. Sinds zij overleed al helemaal. Kunnen wij niet zomaar aan zonnebloemen voorbij gaan. Zaai ik zonnebloemen in mijn tuin omdat ze me aan haar doen denken  en kan ik niet in een veld zonnebloemen staan zonder de gedachte aan mijn moeder.

Wij waren in Crest. Op de markt. Ik vind het opvallend hoeveel biologische kramen er zijn en hoeveel jonge alternatieve mensen hier rondlopen. Met kinderen, met hond, achter een kraam. Het is goed voor het platteland dat zich hier jonge mensen vestigen.



De bus van een bio-boer.......



Het was gezellig. Muziek op de trappen van de kerk. Leuke muziek ook.


Toen we in de kerk waren, klonken die vrolijke tonen van buiten ook binnen.
Ik moet altijd even een kerk in, om te zien of het een Goede kerk is.
Ik kan niet precies omschrijven wat dat dan is, maar het moet er stil maar niet bedompt zijn.
Er mogen echt lijdens-kunstwerken te zien zijn, maar het moet niet depressief voelen.
Er mag best gebiecht worden, maar er moeten geen 8 biechtstoelen staan.
Kunstbloemen mogen, maar ze moeten er wel fris uitzien.
Verse bloemen vind ik mooier.....maar hier moest ik wel om lachen. Een lijdensverhaal op zich.



En de ramen.....die zijn ook belangrijk.
Dit was geen goede kerk.
Hier wilde ik geen kaarsje aansteken. 
Er was zo'n koepelplafond met een raam erin. Glas in lood.....een stervorm.....
Lief stond naast me en keek ook naar boven. We zeiden er geen van tweeën iets over.
Zo bijzonder was het niet.
Ik maakte er wel een foto van.
Zonder flits......

We dronken koffie, in een maf café.
(en nee, die fietsen zijn niet van ons, wij fietsen niet zoals je in mijn vorige blog kon lezen)





Ik kocht een kilo biologische knoflook voor thuis ;-), zoals waarschijnlijk elke goede toerist doet en olijven uit Nyons. Gekke tomaten en heerlijke geitenkaas.

Op de terugweg fotografeerde ik zonnebloemen...zonnebloemen en zonnebloemen.
Lief jatte ze dus (maar ik leverde de snoeischaar).











Eenmaal terug in de tent importeer ik de foto's op mijn laptop.........raad eens wat?
Dat ene onooglijke raam in die kerk, bleek een heel ander raam dan ik had waargenomen.
Ik riep Lief erbij. We keken immers samen omhoog. Had hij dit gezien?
Ook hij was stomverbaasd.
Een zonnebloem toch? Overduidelijk?

Je begrijpt dat we terug willen. Om te zien of wij het nu zo verkeerd zagen.....
Een kusje van mijn moeder denk ik dan.
Zij had weinig met kerken.......maar een groetje van boven, dat zie ik haar wel doen.




.....



4 opmerkingen:

  1. Nou zeg.....dat ziet er idd bijzonder uit! Tis echt een zonnebloem op de foto...en dan het verhaal van je moeder...bijzonder! Ik ben zelf ook dol op zonnebloemen maar het allerallermooiste vind ik ze zo in het veld...of buiten in de tuin of op balkon. Maar dat vind ik eigenlijk van alle bloemen, in een vaas komen ze wat mij betreft niet tot ware schoonheid. Jullie evianvaas daarentegen heeft dan wel weer iets extra's...dat is genieten! Lieve groet Petra

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hahaha, eerst lezen over die fietsen en dan pas de foto tevoorschijn scrollen, heb heerlijk gelachen. En dat groetje, je moeder heeft gevoel voor humor, zo'n net niets kerk opvrolijken ;-) Geniet van je zonnebloemen!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ik ben benieuwd wat jullie zien al jullie het raam nog eens goed bekijken,.. Wat apart zeg!!
    Fijne foto´s, heerlijk sfeertje daar!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Oh, wat bijzonder!
    Dat van die kerken is ook mijn verhaal. Altijd even naar binnen, en dan voelen..! Soms ben ik snel weer weg. Een andere keer voelde ik zoveel leed en verdriet dat ik er van moest huilen.. bizar gewoon!
    Maar meestal is het goed.
    Die Drome hebben we ook maar eens opgezocht op internet. Dat lijkt ons wel wat, voor volgend jaar ;)
    Ik kijk dan ook uit naar je komende logjes!! Fijne tijd nog!

    BeantwoordenVerwijderen